കോളേജിൽ ജോയിൻ ചെയ്ത ഒരു ടീച്ചർ, ഇത്ര പെട്ടെന്ന് തന്റെ വസ്ത്രധാരണ രീതിയിലും പെരുമാറ്റത്തിലും ഇങ്ങനെയൊരു വന്യമായ മാറ്റം വരുത്തുമോ?
എന്റെയും വിസ്മയയുടെയും ആ ഒരു ദിവസത്തെ കൺവിൻസിങ് കൊണ്ട് മാത്രം ഒരാൾ ഇത്രയും സുതാര്യമായ സാരിയിലേക്കും സ്ലീവ്ലെസ് ബ്ലൗസിലേക്കും മാറാൻ തയ്യാറാകുമോ? ഈ മാറ്റത്തിന് പിന്നിൽ ഞങ്ങളറിയാത്ത വേറെ എന്തോ വലിയൊരു കാരണം കൂടി ഉണ്ടോ? മിസ്സിന്റെ ഉള്ളിൽ അടക്കിപിടിച്ച ആ ‘പെണ്ണ്’ ഇത്ര വേഗം പുറത്തു ചാടാൻ എന്തായിരിക്കും പ്രേരണ? ഇതിന്റെ ഒക്കെ മറുപടി നമുക്ക് വഴിയേ മനസ്സിലാകും. തൽക്കാലം നമുക്ക് ആ ക്ലാസ്സ് മുറിയിലെ ചൂടൻ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകാം.
മിസ്സ് എഴുതിക്കഴിഞ്ഞ് പതുക്കെ
തിരിഞ്ഞുനിന്ന് ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും ഒന്ന് നോക്കി. അപ്പോഴാണ് ഫ്രണ്ട് ബെഞ്ചിലെ പെൺകുട്ടി എഴുന്നേറ്റ് നിന്ന് ആ കമന്റ് അടിച്ചത്.
പെൺകുട്ടി: “മിസ്സേ… ഇന്ന് മിസ്സിനെ കാണാൻ ശരിക്കും ഒരു ദേവതയെ പോലെയുണ്ട്! ആരും നോക്കി നിന്നുപോകും.”
മിസ്സ് അത് കേട്ട് ഒന്ന് അമ്പരന്നു, മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ നാണം വിരിഞ്ഞു. മിസ്സ് തന്റെ തോളിലെ ആ നേർത്ത സാരിത്തലപ്പ് ഒന്ന് ഒതുക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട് പതുക്കെ ചിരിച്ചു.
റീന മിസ്സ്: “താങ്ക്സ് മോളെ… ഇത്രയും ഭംഗിയൊക്കെ എനിക്കുണ്ടോ? എന്തായാലും നന്നായിട്ടുണ്ടെന്ന് കേട്ടതിൽ സന്തോഷം.”
മിസ്സ് അത് പറയുമ്പോൾ പതുക്കെ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു വലിയ
നന്ദിയുണ്ടായിരുന്നു—നീയും വിസ്മയയും ഇന്നലെ പറഞ്ഞ ആ കാര്യങ്ങൾ കേട്ട് ഇങ്ങനെയൊരു റിസ്ക് എടുത്തത് വെറുതെയായില്ല എന്നൊരു ആശ്വാസം ആ കണ്ണുകളിൽ കാണാമായിരുന്നു.
