വിസ്മയ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ മിസ്സിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു തെളിച്ചം വന്നു. താൻ എടുത്ത ഈ തീരുമാനം ശരിയായിരുന്നു എന്നൊരു ആശ്വാസം ആ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു. വിസ്മയയുടെ
ആ സ്നേഹത്തോടെയുള്ള സംസാരം മിസ്സിന് വല്ലാത്തൊരു ധൈര്യം നൽകി.
റീന മിസ്സ്: (വിസ്മയയുടെ തോളിൽ പതുക്കെ തട്ടിക്കൊണ്ട്) “അതെയോ… നിനക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിൽ സന്തോഷം വിസ്മയ. നോക്കാം… എനിക്കും ഇപ്പോൾ ഇതിൽ വലിയ കുഴപ്പമൊന്നും തോന്നുന്നില്ല. ഈ മാറ്റം ഒരു പോസിറ്റീവ് എനർജി തരുന്നുണ്ട്.”
മിസ്സ് അത് പറഞ്ഞിട്ട് പതുക്കെ എന്നെയും അജയ്യെയും ഒന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരു ഗൗരവമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അതിനുള്ളിൽ ഞങ്ങൾ ഇന്നലെ സംസാരിച്ച കാര്യങ്ങൾ നൽകിയ ഒരു അടുപ്പം ഒളിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. മിസ്സ് പതുക്കെ തിരിഞ്ഞ് സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് നടന്നു.
മിസ്സ് നടന്നു നീങ്ങുമ്പോൾ ആ സാരിയുടെ നേർത്ത തുണിക്കുള്ളിലൂടെ മിസ്സിന്റെ ഉടലഴക് നിഴൽ പോലെ
തെളിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ ചുവടിലും ആ സാരി മിസ്സിന്റെ ആ വിരിഞ്ഞ കുണ്ടികളിൽ തട്ടി ഉലയുന്നത് നോക്കി നിൽക്കാൻ ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗിയായിരുന്നു.
വിസ്മയ തിരികെ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവൾ വന്നതും അജയ് അവളെ നോക്കി ഒന്ന് ആഞ്ഞു ശ്വാസം വിട്ടു.
അജയ്: “എടി വിസ്മയ… നീ മിസ്സിനോട് അങ്ങ് സെറ്റായല്ലോ! അവളുടെ ആ നടത്തം കണ്ടോ… ആ സാരിയുടെ ഉള്ളിലൂടെ എല്ലാം കാണാമല്ലോടാ ഷാജൂ.”
വിസ്മയ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കി. “ഷാജൂ… മിസ്സ് ഇപ്പോൾ ശരിക്കും കൂൾ ആയിട്ടുണ്ട്. നമ്മൾ വിചാരിച്ചതിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ മിസ്സ് ഇത് ഉൾക്കൊണ്ടു.”
