ഇന്ന് ഞാൻ കുവൈറ്റിലെ ഒരു പ്രമുഖ കൺസ്ട്രക്ഷൻ കമ്പനിയിൽ അക്കൗണ്ടന്റ് കം അഡ്മിൻ ഓഫീസറാണ്. തിരക്കേറിയ സൈറ്റുകളുടെ കണക്കുകളും ആവശ്യങ്ങളും എന്റെ വിരൽത്തുമ്പിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. പർച്ചേസിംഗ് ഓർഡറുകളും മറ്റ് അത്യാവശ്യ രേഖകളും തയ്യാറാക്കി വെച്ച് ഞാൻ ഡ്രൈവർമാരുടെ വരവിനായി കാത്തിരുന്നു.
അധികം വൈകാതെ തന്നെ ഷിഹാബ് ഇക്കയും രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടനും എന്റെ ക്യാബിനിലേക്ക് കടന്നുവന്നു. പ്രവാസത്തിന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകൾക്കിടയിലും ചിരിക്കുന്ന മുഖങ്ങളുമായി നിൽക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ വിശ്വസ്തരായ ഡ്രൈവർമാർ.
ഞാൻ: “ഷിഹാബ് ഇക്കാ… ഇന്ന് തിരക്കുള്ള ദിവസമാണ്. സനാഇയ്യ വരെ ഒന്ന് പോകേണ്ടി വരും. ഇതാ ലിസ്റ്റ്, സൈറ്റിലേക്ക് ആവശ്യമായ സാധനങ്ങൾ അവിടെ നിന്ന് എടുക്കണം.”
ഷിഹാബ് ഇക്ക ആ ലിസ്റ്റ് വാങ്ങി പതുക്കെ തലയാട്ടി. അപ്പോഴാണ് എന്റെ അസിസ്റ്റന്റ് ഷാരൂൺ ഓഫീസിലേക്ക് കടന്നുവന്നത്.
ഞാൻ: “രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടാ, ചേട്ടൻ നേരെ ഫഹാഹീലിലേക്ക് വിട്ടോ. അവിടെ കാലിബ്രേഷൻ ചെയ്യാൻ കൊടുത്ത മെഷീനുകൾ റെഡിയായിട്ടുണ്ടാകും.
അതിന്റെ സർട്ടിഫിക്കറ്റും മെഷീനുകളും മറക്കാതെ വാങ്ങിക്കണം കേട്ടോ.”
രാമേന്ദ്രൻ ചേട്ടൻ: “ശരി ഷാജു… ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇറങ്ങാം.”
അവർ രണ്ടുപേരും ഇറങ്ങിയതോടെ ഓഫീസ് വീണ്ടും ശാന്തമായി. ഷാരൂൺ തന്റെ ലാപ്ടോപ്പ് തുറന്ന് തിരക്കുകളിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു. പുറത്ത് മണൽക്കാറ്റ് പതുക്കെ ശക്തിപ്രാപിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സൈറ്റുകളിലേക്കുള്ള ഇൻവോയ്സുകളും മറ്റ് അറേഞ്ച്മെന്റുകളും തയ്യാറാക്കുന്ന ജോലിയിൽ ഞാൻ മുഴുകി. ഷാരൂൺ ഓരോ കാര്യങ്ങളിലും കൃത്യമായ സഹായവുമായി കൂടെത്തന്നെയുണ്ട്.
