മൂടൽ മഞ്ഞ് 4 [ലസ്റ്റർ] [Climax] 120

“തോന്ന്യാസം പറയുന്നോടാ നായെ.” താൻ വണ്ടി സൈഡ് ആക്കി അയാളോട് അലറുകയായിരുന്നു.

“തോന്ന്യസമോ. തനിക്ക് തുഷാർ അവന്റെ പെങ്ങളെ, ആ വേശ്യ അലീനയെ, ഇട്ട് തന്നപ്പോ താൻ അറിഞ്ഞില്ലല്ലേ ആ നേരമൊക്കെ തന്റെ വീട്ടിൽ ഭാര്യയെയും പ്രായം മുറ്റിനിൽക്കുന്ന മകളെയും തുഷാർ ഉടുതുണിയില്ലാതെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു സമാധാനിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന്.

പാവം സജ്‌ന, വാഹിദിനെ സ്വപ്നം കണ്ട് കണ്ടവനൊക്കെ കിടന്ന് കൊടുത്ത് അവളൊരു പരുവമായി. ശാരിമോളെ തൊടാനും സാധിച്ചില്ല, പ്രതീക്ഷ കൊടുത്തവനൊക്കെ അവളെ പച്ചക്ക് മാറിമാറി കടിച്ചു കീറുകയും ചെയ്തു. എല്ലാം അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നാ ഡെന്നീസ് ഞങ്ങൾ ഈ നാളുകളത്രയും സൈലന്റ് ആയിരുന്നത്. നിനക്ക് വേറെ വഴിയില്ല.” രാജൻ ശാന്തമായി പറഞ്ഞു.

തന്റെ ശരീരം തളരുന്നത് പോലെ. ഭാര്യ കഴപ്പിയാണെന്ന് തനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. അവൾ ക്ലബ്, വർക്ഔട് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു പോയിട്ട് പലരുമായി കളിച്ചു കൂത്താടി മദ്യപിച്ചു ലക്ക് കെട്ട് കേറി വരുന്നത് പതിവാണ്. പക്ഷേ മകളെയും.. തനിക്ക് തുഷാറിനെ കൊല്ലാനുള്ള വെറുപ്പ് തോന്നി.

“ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം. രാജൻ പറയൂ.” തന്റെ ശബ്ദം തളർന്നു.

“ജോർജ് ഇപ്പോൾ അവന്റെ ഓഫീസിലേക്ക് പോയിട്ടുണ്ട്. അങ്ങോട്ട് പോയി അവരുമായി സംസാരിക്കുക. ഞങ്ങൾക്ക് ബിസിനസ്‌ വക കിട്ടാനുള്ള പതിനഞ്ചു കോടി ഉടൻ കൈമാറുക. പിന്നെ അവരിൽ ഒരാളായി മാറിയത് പോലെ അവരുടെ കഞ്ചാവ് സ്റ്റോക് എവിടെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി ബുദ്ധിപരമായി പ്രവർത്തിക്കുക. ഇനിയൊക്കെ നിന്റെ ബുദ്ധിപോലെ.” രാജൻ പറഞ്ഞു നിർത്തി കോൾ കട്ട്‌ ചെയ്തു.