മൂടൽ മഞ്ഞ് 4 [ലസ്റ്റർ] [Climax] 127

“അതിന് ആരാ വഴി പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നത്. നേരെ കൈയോടെ കൂട്ടികൊണ്ട് വരികയല്ലേ വേണ്ടത്.” ജോർജ്ന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നു.

“”ചേട്ടന് കാര്യം മനസ്സിലായില്ലേ. നമ്മൾ അറിയാതെ ഡെന്നീസിനോട് അവർ സംസാരിച്ചു കാണണം. വെറുതെ വിടാം, കൂടെ നിൽക്കണം ന്ന് പറഞ്ഞു കാണും. വാഹിദ് നല്ലൊരു കളി കളിച്ചു, നമ്മൾ വിഡ്ഢികളായി, അത്ര തന്നെ ” തുഷാർ പുക നീട്ടി ഊതി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നു നനഞ്ഞു ചടച്ചു വന്നു. ജോയിന്റ് അലീനയ്ക്ക് നീട്ടി. അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് അതുവാങ്ങി പഫ്‌ എടുത്തിട്ടു സജ്‌നയ്ക്ക് കൊടുത്തു. അവർ രണ്ടുപേരും മാറി മാറി വലിച്ചു തീർത്തു.

“എന്നിട്ട് ആ ഡെന്നീസ് എവിടെ..” ജോർജ് പല്ല് ഞെരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അയാളുടെ സ്വരം കടുത്തു.

“അയാൾക്ക് നല്ലൊരു വിരുന്നു നൽകാൻ ആളെ വിട്ടിട്ടുണ്ട്. അയാളിപ്പോ സ്വന്തം മോളെ ആളറിയാതെ പൂറിൽ തന്നെ കുനിച്ചു നിർത്തി അടിക്കുന്നുണ്ടാവും.” തുഷാർ സജ്‌നയെ നോക്കി. അവൾ തല കുനിച്ചു നിന്നു. ജോർജ് അവളെ നോക്കി. നല്ല ഭംഗിയുള്ള പെണ്ണ്. ഗംഭീര ശരീരം. എത്ര കളിച്ചാലും മുറുകി നിൽക്കും എന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ശരീര പ്രകൃതം.

“എടോ കളിക്കാൻ ആണോ പെണ്ണിനെ കിട്ടാൻ പഞ്ഞം. അവനെ ഈ പട്ടിക്ക് കൊടുക്കാൻ മേലായിരുന്നോ?” അയാൾ തുഷാറിനോട് കയർത്തു.

“പട്ടിക്കുള്ളത് സ്പെഷ്യൽ ആവണ്ടേ. അല്ലാതെ അവനെപ്പോലൊരു കിളവനെ നമ്മുടെ ടൈഗർ ഇഷ്ടപ്പെടുമോ.”? തുഷാർ പതുക്കെ ചിരിച്ചു.

അലീനയും സജ്‌നയും ലഹരി പടർന്ന ചിത്തവുമായി ചുവപ്പ് കലർന്നു കൂമ്പി നിൽക്കുന്ന കണ്ണുകളുമായി കട്ടിലിൽ വന്നിരുന്നു.