മൂടൽ മഞ്ഞ് 4 [ലസ്റ്റർ] [Climax] 127

ഭാഗം 42

ജോസ് മേരിയുടെ മുന്നിൽ വസ്ത്രമില്ലാതെ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു ബീഡിക്കു തീ കൊളുത്തി. അവൾ ആ കാട്ട്കുടിലിൽ ഉടുതുണിയില്ലാതെ മുട്ടുകുത്തി അയാളുടെ അകറ്റി വച്ചിരിക്കുന്ന കാലുകൾക്കിടയിൽ വെറും നിലത്തിരുന്നു തണുത്തു വിറച്ചു. തന്റെ പിന്നിൽ നിലത്തു വിരിച്ചിട്ട ചാക്കിൽ കിടത്തി നാലുപേർ മാറിമാറി അടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന മകളുടെ സീൽക്കാരങ്ങളും കുറുകലും ഞരക്കങ്ങളും അവൾ കേട്ടിട്ടും അങ്ങോട്ട് നോക്കിയില്ല. അതൊരു പുതുമയായി അവൾക്ക് തോന്നിയില്ല.

തുഷാർ തങ്ങളെ വീട്ടിൽ വിളിക്കാൻ വന്നപ്പോ മുതൽ തുടങ്ങിയതാണ് ഈ കൂട്ടക്കളി. അവൾക്കും അതൊക്കെ ഇഷ്ടമാണ്. അത് കൊണ്ട് നിലവിളിച്ചു തന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വരാനോ ഇറങ്ങി ഓടാനോ ശ്രമിക്കാതെ, തുഷാർ തന്റെ പിന്നിൽ അടിക്കുമ്പോൾ അവളെ ആ നാലുപേരും അടുത്ത റൂമിൽ വട്ടം ചുറ്റി അടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നതാണ്. അവൾ അവളുടെ ചെറുപ്പം ആഘോഷമാക്കട്ടെ. പക്ഷേ എന്നത്തേയും പോലെ സ്വബോധത്തോടെ അല്ല അവൾ ഈ കിടന്ന് കൂകുന്നത്. അവളുടെ ബോധമണ്ഡലത്തിൽ കഞ്ചാവ്ന്റെ പുകച്ചുരുൾ തീർത്ത ഉന്മാദത്തിന്റെ മായാലോകത്താണ് എന്ന് മാത്രം. ഡെന്നീസിന്റെ അവസ്ഥയിൽ അവൾ കിടന്ന് കാറികരഞ്ഞു പ്രതിഷേധിച്ചപ്പോൾ ജോസ് നിർബന്ധിച്ചു വലിപ്പിച്ച കഞ്ചാവിന്റെ ലഹരിയിൽ കിടന്ന് പുളയുമ്പോൾ നാലുപേരെയും വാരിവലിച്ചു ആസ്വദിക്കുകയാണ് പെണ്ണിനെ.!

പക്ഷേ ഡെന്നീസ്.!

തന്റെ ഭർത്താവാണ് അയാൾ. പുറത്ത് ആ മഞ്ഞിൽ അയാൾ വീണു കിടപ്പുണ്ട്. ജീവനുണ്ടോ അതോ മരണപ്പെട്ടു പോയിട്ടുണ്ടാകുമോ എന്ന് യാതൊരു ഉറപ്പുമില്ല. എന്തൊക്കെയാണ് തന്റെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ചത്. എത്ര മനോഹരമായി ജീവിതം എൻജോയ് ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നതാണ്. എല്ലാം കുഴഞ്ഞു മറിഞ്ഞു നിഗൂഢതകൾ പതിയിരിക്കുന്ന ഒരു വലിയ കഥപോലെ പ്രഹേളിക നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.