അവസരം കിട്ടിയപ്പോ അവൻ തിരിച്ചും ആക്കി…
അല്പനേരായി ഞങ്ങളുടെ വർത്താനം തുടങ്ങിയിട്ട്… യക്ഷിക്ക് ബോറടിച്ച് കാണും…
പറഞ്ഞപോലെ വിദ്യാർത്ഥി ജീവിതത്തിനുശേഷം ഓരോ തിരക്കുകളും കടമകളും ചേക്കേറിയതോടെ ഞങ്ങളുടെ കൂടിക്കാഴ്ചകൾ , സംസാരങ്ങൾ, പരിപാടികൾ എന്നിവ എല്ലാരെപോലെ കുറഞ്ഞു എന്ന് പറയുന്നത് ശരിയാണ്… എന്നാല് ഒരാവശ്യം അല്ലെങ്കിൽ ഒരു പ്രശ്നം വന്നാൽ ആദ്യം തേടുന്നത് ഞങൾ തമ്മിലാണ്… അതിലൊരു മാറ്റം വന്നിട്ടില്ല..
എന്തൊക്കെയായാലും പഠിക്കുമ്പോഴുള്ള എൻജോയ്മെൻ്റ് ഒന്ന് വേറെതന്നെയാണ്… അത് കഴിയുമ്പോഴേ നമ്മക്ക് മനസ്സിലാവൂ അവർ എത്രത്തോളം നമ്മളോട് അലിഞ്ഞിരുന്നു എന്ന്… തിരിച്ചുവരാത്ത ഓർമകളെ നിങ്ങൾക്ക് സ്തുതി…
“ആഹ്….ഈ പെണ്ണിന് ചിലനേരത്ത് പ്രാന്താണ്…”
അമ്മുൻ്റെ കാര്യം ഓർത്ത് ഞാൻ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു…
വീണ്ടും നീട്ടിയുള്ള ഹോൺ മുഴങ്ങി…
“നീ പോയെ… ഇനീം വൈകിയാ യക്ഷി ഇങ്ങോട്ടേക്ക് എഴുന്നുള്ളും… നിനക്ക് കിട്ടാനുള്ളതും കൂടി ഞാൻ കേൾക്കേണ്ടി വരും…. വിട്ടോ വിട്ടോ….”
അവനെന്നെ തള്ളിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു… സംഗതി ശരിയായതുകൊണ്ട് ഞാൻ ചുമ്മാ ചിരിച്ചു കൊടുത്തു… ശേഷം അവനോട് വിടപറയുവാനുള്ള ചടങ്ങ് എന്നപോലെ ഒരു ഹഗ് കൊടുത്തു…
“അപ്പൊ പറഞ്ഞപോലെ… നീ കര്യങ്ങൾ ചർച്ച ചെയ്തിട്ട് പറയ്… ഞാനും എൻ്റെ വഴിക്ക് നോക്കാം…”
ഷോപ്പിൻ്റെ കാര്യത്തെ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു…
“ഓകെ… താങ്ക്സ് ഡാ…. ഞാൻ വിളിക്കാ…”
അവൻ്റെ പുറത്ത് തട്ടിക്കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു…
