അമ്മുവാണേൽ അത് കണ്ടിട്ട് സഹിക്കാൻ കഴിയാതെ എൻ്റെ കയ്യിൽ മുറുക്കി പിടിച്ച് എൻ്റെ തോളിലേക്ക് ചാരി കിടന്ന് ചിരിക്കുവാണ്…
“അമ്മൂ….”
ഞാൻ ആ കയ്യൊന്നു കുടഞ്ഞിട്ട് ഇത്തിരി കനത്തിൽ നീട്ടി വിളിച്ചു… എന്നിട്ട് അവളെ നോക്കി. ഇപ്പോ പൊട്ടിചിരി നിർത്തി വാ പൊത്തി കടിച്ച് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കാണ്…
അമ്മുവിൻ്റെ ചിരി കണ്ടിട്ട് യദുവും മെല്ലെ ചിരിച്ചു… അവന് കിട്ടേണ്ടത് കിട്ടിപ്പോ മതിയായിക്കാണും…
ഞാൻ സമാധാനമായോ എന്ന രീതിയിൽ അവനെ നോക്കി… അവൻ തിരിച്ച് എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി…
“വാടാ… വന്ന പരിപാടി നോക്കാം… ഇല്ലേൽ വൈകും… എനിക്ക് പോയിട്ട് കുറച്ച് തിരക്കുണ്ട്…”
ചിരിയോടെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് യദു ബിൽഡിങ്ങിലേക്ക് നടന്നു… പിന്നാലെ ഞാനും അമ്മുവും…
……………………
അവിടെ ഇലക്ട്രിക് വർക്കുകൾ നടക്കുന്നുണ്ട്. ഇനിയും ഒരുപാട് പണികൾ ബാക്കിയാണ്. എന്തായാലും നോക്കാം…
മൂന്ന് നിലയിലുള്ള ബിൽഡിങ്ങാണ്. റോഡിലേക്ക് ദർശനം വച്ച് നീളത്തിൽ അങ്ങ് കിടക്കുകയാണ്. അത്യാവശ്യം ഷോപ്പുകൾ തുടങ്ങാനുള്ള വകുപ്പ് ഇവിടെയുണ്ട്.
പക്ഷേ എന്നാലും കുറച്ചൂടെ ആലോചിച്ച് വേണം തീരുമാനമെടുക്കാൻ. നല്ല പ്ലാനിങ്, ഡിസൈൻ എല്ലാം ആവശ്യമാണ്. ഒരു സ്ഥാപനത്തിലേക്ക് ആളുകൾ കയറുമ്പോൾ തന്നെ അവർക്കൊരു പ്രത്യേകത ഫീൽ ചെയ്യണം. എന്നാലെ ഒരിത് ഒള്ളു.
ഞങൾ അകത്തേക്ക് കയറി എല്ലാം ജസ്റ്റ് നോക്കി. ഇപ്പൊൾ മുൻവശം ഫുൾ ഓപ്പൺ ആണ്.
പണിയുടെ മേൽനോട്ടം വഹിച്ച ആളെ പരിചയപ്പെട്ടു.. അച്ഛൻ്റെയും അങ്കിളിൻ്റെയും പേര് പറഞ്ഞപ്പോ പുള്ളിക്ക് എന്നെ മനസ്സിലായി…
