വഴിക്കടവിൽ നിന്ന് പ്രഭാത ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ടാണവർ ചുരം കയറാൻ തുടങ്ങിയത്.. ഇപ്പോൾ ഒൻപത് മണിയായി.. കയറ്റം കയറുന്നതിനനുസരിച്ച് കോടമഞ്ഞും തണുപ്പും കൂടി വന്നു..
അംബിക നല്ല സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു.. കാണുന്നതെല്ലാം അവൾക്ക് കാണാ കാഴ്ചകളായിരുന്നു.. മഞ്ഞിൽ കുളിച്ച് നിൽക്കുന്ന തേയിലത്തോട്ടങ്ങളുടെ കാഴ്ച തന്നെ മനം കുളിർപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു..
വണ്ടിയിൽ എല്ലാവരും നല്ല സന്തോഷത്തിലാണ്.. അവർ തമാശകൾ പറഞ്ഞും, പൊട്ടിച്ചിരിച്ചും, പരസ്പരം കളിയാക്കിയും യാത്ര ആഘോഷിക്കുകയാണ്.. അംബിക മാത്രം ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല.. അവൾക്കൽഭുതമായിരുന്നു..
ആവശ്യത്തിന് മാത്രം സംസാരിക്കുന്ന അവൾക്ക് കൂടെയുള്ളവരുടെ കലപില സംസാരം ആദ്യം അലോസരമുണ്ടാക്കിയെങ്കിലും പിന്നെ നിശബ്ദമായി അതാസ്വദിച്ച് തുടങ്ങി.. പുറം കാഴ്ചകളിൽ കണ്ണ് നട്ട് അവരുടെ സംസാരം ശ്രദ്ധിച്ച് അംബികയിരുന്നു..
“സുകുവേട്ടാ… നിങ്ങളാ പാട്ടൊന്ന് പാട് മനുഷ്യാ… ഒന്ന് കൊഴുക്കട്ടെ…”..
ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്നതിനിടെ സുരേഷ് പിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് പറഞ്ഞു..
“ആഹാ… സുകുവേട്ടൻ പാട്ടൊക്ക പാടുമോ..?”..
നിത്യക്ക് കൗതുകം..
“പിന്നേ… നിത്യ സാറ് സുകൂന്റെ പാട്ട് കേട്ടിട്ടില്ലല്ലോ… ഒന്ന് കേക്കണം… അങ്ങോട്ട് പാട് സുകൂ…”..
വേണുവും പ്രോൽസാഹിപ്പിച്ചു… ആര് പ്രോൽസാഹിപ്പിച്ചില്ലെങ്കിലും
സുകു പാടും.. അതിനയാൾക്ക് മടിയൊന്നുമില്ല..സുകു പാടി.. മനോഹരമായിത്തന്നെ..പക്ഷേ അതൊരു വിരഹഗാനമായിപ്പോയി…
ഒരു ലെസ്ബിയൻ വരട്ടെ
പ്രതീക്ഷിക്കാം
ellaum koodi chern kootakali nadathatte..
polikkum…
കിടിലൻ തുടക്കം 👌👌👌😍