മൈസൂരിലെ മഞ്ഞുള്ള രാത്രി 1 [സ്പൾബർ] 896

 

 

വൈകിട്ട് കോലോത്തെത്തിയ അംബിക,തമ്പുരാനോടെല്ലാം വിസ്തരിഞ്ഞ് പറഞ്ഞു..എല്ലാം കേട്ട് കഴിഞ്ഞ് തമ്പുരാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു..

 

 

“അതെങ്ങിനെയാ തമ്പുരാൻ… ?.

രണ്ട് ദിവസമൊക്കെ കോലോത്ത്…തമ്പുരാൻ…തനിച്ച്…?”..

 

 

“എന്റെ അംബീ… ഞാൻ കൊച്ചുകുട്ടിയൊന്നുമല്ല… രണ്ട് ദിവസം തനിച്ച് നിൽക്കുന്നതിൽ എനിക്കൊരു പ്രയാസവുമില്ല… അതുമല്ല, നിന്റെ കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്നവർ ആദ്യമായി ഒരു കാര്യം ആവശ്യപ്പെട്ടതല്ലേ… നീ എന്തായാലും പോണം… “..

 

 

“ ഞാൻ പോണം എന്ന് തന്നെയാണോ തമ്പുരാൻ പറയുന്നത്…?”..

 

 

“ഉം… ഞാനോ നിന്നെ എവിടേക്കും കൊണ്ടുപോയിട്ടില്ല… ഇങ്ങിനെ ഒരവസരം കിട്ടിയിട്ട് വേണ്ടാന്ന് വെക്കണ്ട…”..

 

 

“ എന്നാ തമ്പുരാനും വാ… നമുക്ക് രണ്ടാൾക്കും കൂടി പോകാം…”..

 

 

അത് കേട്ട് തമ്പുരാനൊന്ന് ചിരിച്ചു..

 

 

“ അംബീ… കോളേജിൽ പഠിപ്പിച്ച സമയത്ത് വർഷത്തിൽ മൂന്നാല് ടൂറുണ്ടാവും… ഏതെങ്കിലും ഒന്നിന് ഞാൻ പോയിട്ടുണ്ടോ… ?.

എനിക്ക് യാത്രയിലേറെ ഇഷ്ടം വായനയാന്ന് നിനക്കറിഞ്ഞൂടെ… നീ വരുന്നത് വരെ ഞാനിവിടെ ഇരുന്ന് വായിച്ചോളാം… നീ പോയിട്ട് വാ…”..

 

 

“ എന്നാ മാളൂനോട് രണ്ട് ദിവസം ഇവിടെ വന്ന് നിൽക്കാൻ പറയാം…”..

 

 

അവരുടെ മൂത്ത മകളാണ് മാളവിക.. ഇവിടെ അടുത്ത് തന്നെയാണ് അവളെ വിവാഹം കഴിച്ചയച്ചത്.. അവളും അനിയത്തിയും സ്കൂൾ ടീച്ചർമാരാണ്..

 

 

“വേണ്ട… നാല് ദിവസം അവർക്കും അവധിയല്ലേ അംബീ… അവരും എന്തേലുമൊക്കെ പ്ലാൻ ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവും… നമ്മളായിട്ടത് മുടക്കണ്ട… എനിക്കാരും കൂട്ട് വേണ്ട… നീ സമാധാനമായി പോയിട്ട് വാ… “..