നാഗത്ത് മന 10 [Bijoy] 324

 

അപ്പോഴാണ് ഞാൻ കുളത്തിന്റെ വാതിൽക്കൽ ആരോ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടത്.

 

സാവിത്രി : കണ്ണാ…

 

ഞാൻ നോക്കിയതും അമ്മയുടെ വിളി കേട്ടു. അമ്മ അവിടെ വന്നുനിന്നിട്ട് കുറച്ചു നേരമായി കാണും. ഞാൻ കണ്ടപ്പോളാണ്‌ ആ വിളി വന്നത്. അമ്മേടെ വിളി കേട്ടതും ചേച്ചി വേഗം ചാടി പിടഞ്ഞ് എണീറ്റു. ഒരു നിമിഷം അമ്മേടെ കണ്ണ് എന്റെ കുണ്ണയിലേക്ക് പാളുന്നത് കണ്ടു. പെട്ടന്ന് തന്നെ നോട്ടം മാറ്റിയിരുന്നു.

 

സാവിത്രി : ശ്ശോ…. തുണി ഉടുക്ക് രണ്ടും.

 

ഞങ്ങൾ വേഗം മുണ്ട് ഉടുത്തു.

 

സാവിത്രി : രണ്ടാളും പോയെ വേഗം.

 

ഞങ്ങളുടെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ അമ്മ പറഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ വേഗം പോയി. ഞാൻ അങ്ങനെ പോയി കുറച്ചു നേരം കിടന്നു. അമ്മ അപ്പോഴും എന്റെ അടുത്ത് വന്നില്ല. കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞതും ചേച്ചിമാരുടെ വർത്താനം കേൾക്കുന്നുണ്ട്. അപ്പോഴാണ് പാർവതി ചേച്ചിയും മീനാക്ഷി ചേച്ചിയും എന്റെ റൂമിലേക്ക് വന്നത്.

 

പാർവതി : ആഹാ… കണ്ണാ… ഉറങ്ങാണോ.

 

ഞാൻ : ഏയ്.. വെറുതെ കിടന്നതാ. നിങ്ങൾ എപ്പോ വന്നു.

 

ലക്ഷ്മി : ഞങ്ങൾ വന്നിട്ട് കുറച്ചു നേരമായി.

 

ഞാൻ : അതെയോ.

 

പാർവതി : എടാ…. ഒരു കാര്യമുണ്ട്.

 

ഞാൻ : അല്ലാതെ റൂമിലേക്ക് എന്നെ കാണാൻ വരില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം. എന്താ കാര്യം.

 

ലക്ഷ്മി : നമുക്ക് മച്ചിൻപുറത്തെ അറയൊന്നു തുറന്നു നോക്കിയാലോ.

 

ഞാൻ : അവിടെ പോകരുതെന്ന് ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.

 

പാർവതി : ഹാ… കാരണവർ ആയ നിനക്ക് പോകാം. കൂടെ ഞങ്ങൾക്കും ഒന്ന് കാണാലോ.