നാഗത്ത് മന 11 [Bijoy] 551

 

സാവിത്രി : വേണ്ട… ഇവിടെ കിടന്നോളാം.

 

ഞാൻ : അതെന്താ…

 

സാവിത്രി : നീയേ  ഞാൻ വിചാരിച്ചേക്കാളും വലിയ ചെക്കാനായി. ഒരുമിച്ചു കിടന്നാൽ ശരിയാവില്ല.

 

ഞാൻ : ഹാ…. ഞാൻ ഇപ്പോഴും അമ്മേടെ കുഞ്ഞി കണ്ണൻ അല്ലെ. ഒരു മാറ്റവും ഇല്ല.

 

സാവിത്രി : ആ… അത് പണ്ട്. ഇപ്പൊ… നീ കള്ള കണ്ണനാ.

 

ഞാൻ : ഹാ… വന്ന് കിടക്കു അമ്മേ.

 

സാവിത്രി : വലിയ ചെക്കന്മാരുടെ കൂടെ അമ്മ കിടന്നാൽ ശരിയാവില്ല.

 

ഞാൻ : ചെക്കന്മാരോ. ഞാൻ അല്ലെ.

 

സാവിത്രി : അത് തന്നെയാ പറഞ്ഞെ.

 

ഞാൻ : ഞാൻ ഇപ്പോഴും അമ്മേടെ കുഞ്ഞി കണ്ണനാ…. വന്നു കിടക്ക് അമ്മേ…. നിലത്തു കിടന്നാൽ നല്ല തണുപ്പ് വരും.

 

സാവിത്രി : സാരമില്ല.

 

ഞാൻ : ഹാ…. അമ്മേ…. ഞാൻ അമ്മേടെ ആ പഴയ കുഞ്ഞി കണ്ണൻ തന്നെയാ. എപ്പോഴും അമ്മേടെ പിന്നാലെ സാരി തുമ്പിൽ പിടിച്ചു നടക്കുന്ന ചെക്കൻ.

 

സാവിത്രി : ആഹാ….

 

അമ്മ പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ട്.

 

ഞാൻ : അതെ.

 

സാവിത്രി : എന്നാ ഞാൻ നോക്കട്ടെ.

 

ഞാൻ : എന്ത്‌.

 

സാവിത്രി : അമ്മേടെ കുഞ്ഞി കണ്ണൻ ആണോന്ന്.

 

ഞാൻ : അതെ.

 

സാവിത്രി : അത് ഞാൻ നോക്കിട്ട് പിന്നെ പറയാം. ആദ്യം മോൻ കിടന്ന് ഉറങ്ങാൻ നോക്ക്.

 

ഞാൻ : ആഹാ… ഇനി നോക്കികൊ. ഞാൻ ആ പഴയ അമ്മ കുട്ടിയാവും.

 

സാവിത്രി : ആ… നോക്കാം… അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ അമ്മ മോന്റെ കൂടെ കിടക്കാം.

 

ഞാൻ : എങ്കിൽ ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു. പിന്നെ ഇടക്ക് ഞാൻ വലിയ കുട്ടിയാണെന്ന് ഓർമിപ്പിക്കരുത്.