നാഗത്ത് മന 4 [Bijoy] 715

 

മഹേശ്വരി : കണ്ട് കഴിഞ്ഞാ ഒന്ന് എണ്ണ ഇടുമോ.

 

ഒരു ചമ്മലോടെ ഞാൻ മൂളി. പിന്നെ പതിയെ വയറിൽ എണ്ണ ഇടാൻ തുടങ്ങി. പട്ട്മെത്തക്കു വരെ ഇത്രയും മൃതുത്വം ഉണ്ടാവില്ല. പതിയെ ഞാനാ പൊക്കിളിൽ വിരൽ ഇട്ടു നോക്കി.

 

മഹേശ്വരി : സ്സ്‌…. മ്മ്…. കണ്ണാ….

 

ഞാൻ പെട്ടന്ന് കൈ എടുത്തു.

 

മഹേശ്വരി : മ്മ്… ചെയ്തോടാ…

 

ഞാൻ പിന്നെയും വിരൽ ആ പൊക്കിളിൽ ഇറക്കി. എന്റെ വിരൽ പാതി അതിനുള്ളിൽ കയറാനുള്ള ആഴമുണ്ട്.

 

മഹേശ്വരി : ഹോ…. നല്ല സുഖം കണ്ണാ… അങ്ങനെ…. മ്മ്…

 

ഞാൻ നല്ലോണം വിരൽ ഇട്ട് ഇളക്കി കൊടുത്തു.

 

മഹേശ്വരി : സ്സ്‌… കണ്ണാ… ഇതിനേക്കാൾ സുഖം എന്റെ വേറെ തുളയിൽ ഇടുന്നതാണ്. അതാണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം.

 

ഞാൻ അതുകേട്ട് ഞെട്ടി.

 

മഹേശ്വരി : മ്മ്… പക്ഷെ ഇപ്പൊ വൃതമാണ്. സ്ഥാനം മാറുന്ന അന്ന് ഞാൻ ഇടീച്ചോളാം… ഹാ…. എന്തേലും ചോദിക്കെടാ ചെക്കാ.

 

ഞാൻ : എന്ത് സാധനമാ ഇടേണ്ടേ ചെറിയമ്മേ.

 

മഹേശ്വരി : ആ… നിന്റെ ഇത്.

 

പെട്ടന്ന് എന്റെ മിണ്ടിലെ മുഴുപ്പിൽ തട്ടികൊണ്ട് അവർ പറഞ്ഞു.

 

ഞാൻ : ഹോ…..

 

മഹേശ്വരി : മ്മ്… മുഴുത്തു നിക്കാലെ.

 

ഞാൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. ആ സമയം ചെറിയമ്മ സാരി ചിറ്റ് പൂർണമായും അരയിൽ നിന്ന് അഴിച്ച് മാറ്റി നിലത്തു വെച്ചു. ഇപ്പൊ പാവാടയാണ് വേഷം.

 

മഹേശ്വരി : അന്ന് രതിയായി വന്ന നാഗ യക്ഷിയുടെ അതിൽ നീ കേറ്റിയോ.

 

ഞാൻ : എവിടെ.

 

മഹേശ്വരി : ഇവിടെ.