നാഗത്ത് മന 4 [Bijoy] 715

 

മഹേശ്വരി : ഉവ്വാ… അങ്ങേരു നാടുനീളെ കണ്ട… ഞാൻ ഒന്നും പറയുന്നില്ല. എന്തിന് പറയണം, ചെറ്റ പൊക്കാൻ പോയ വീട്ടിലെ ആണൊരുത്തൻ നടുവിന് ഒന്ന് കൊടുത്തതാ നിന്റെ അച്ചൻ ഇങ്ങനെ തളർന്നു കിടക്കുന്നത്.

 

അപ്പോൾ അങ്ങനെയും കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടലെ.

 

ഞാൻ : മ്മ്…

 

മഹേശ്വരി : അതിന് മുന്നേ നാഗയ്ക്ഷിയുടെ ശാപം കിട്ടിയപോലെ തറവാട് മുടിയാൻ തുടങ്ങിയതാ. അച്ചന്റെ കിടപ്പിന് ശേഷം കുറെ ബന്ധുക്കൾ വന്നതാ കാരണവർ സ്ഥാനം കൈകലാക്കാൻ വേണ്ടി. അന്ന് അവരെയെല്ലാം ഓടിച്ചത് എന്റെ അനിയനാണ്.

 

ഞാൻ : മ്മ്…

 

മഹേശ്വരി : ഞാൻ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്തതിന് ശേഷമാണ് തറവാടിന് പുരോഗതി ഉണ്ടായത്. നിന്റെ അമ്മക്ക് കുറച്ചു സമാധാനവും.

 

ഞാൻ : മ്മ്…

 

മഹേശ്വരി : എന്റെ കുട്ടൻ ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേൾക്കൊ.

 

അത്രയും നേരം ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞ അവരുടെ സ്വരം പതിഞ്ഞതായി.

 

ഞാൻ : മ്മ്… കേൾക്കാം ചെറിയമ്മേ.

 

മഹേശ്വരി : എന്റെ മോനെ…

 

ചെറിയമ്മ എന്നെ മാറോടു ചേർത്തു പിടിച്ചു. അവരുടെ മാറ് വരെ എനിക്ക് ഉയരം ഉള്ളു. അതുകൊണ്ട് എന്റെ കവിൾ അമർന്നു നിന്നത് അവരുടെ മാറിലായിരുന്നു. ആ സാരിയും ബ്ലൗസും ഉണ്ടായിരുന്നിട്ട് കൂടി മാറിന്റെ മർദ്ദവം ഞാൻ ശരിക്കും അറിഞ്ഞു. പതിയെ ഞാൻ കവിൾ അവിടെ അമർത്തി നോക്കി. ഹോ… പഞ്ഞി പോലുണ്ട്.

 

മഹേശ്വരി : മ്മ്…. എന്താടാ ചെയ്യണേ.

 

മുലയിൽ ഞാൻ കവിൾ അമർത്തിയതും ചെറിയമ്മ ചോദിച്ചു.

 

ഞാൻ : അത് ഞാൻ…

 

മഹേശ്വരി : മ്മ്…. വാടാ…. പേടിക്കാതെ.