നാഗത്ത് മന 7 [Bijoy] 915

 

സാവിത്രി : മ്മ്…. ഹാ…

 

അമ്മ പെട്ടന്ന് ഞെരങ്ങിയതും ഞാൻ അങ്ങനെ തന്നെ അനങ്ങാതെ ഉറങ്ങിയപോലെ കിടന്നു.

 

സവത്രി : ഹോ… കണ്ണാ…

 

അമ്മ എന്നെ കുറച്ചു തള്ളി നീക്കി.

 

സാവിത്രി : ശ്ശോ… ഈ ചെക്കൻ…

 

ഞാൻ : എന്താ അമ്മേ.

 

ഞാൻ അറിയാത്തപോലെ ചോദിച്ചു.

 

സാവിത്രി : എങ്ങനാ കിടക്കുന്നെ ചെക്കാ.

 

ഞാൻ : എന്ത്‌ പറ്റി അമ്മേ.

 

ആ മുലകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത്.

 

സാവിത്രി : ഹോ…. ഒന്നും അറിയാത്ത ഒരു ഇള്ള കുഞ്ഞ്.

 

ഞാൻ : ഞാൻ അമ്മേടെ ഇള്ള കുഞ്ഞ് തന്നെയല്ലേ.

 

ഞാൻ പിന്നെയും കൈ ഇടുപ്പിൽ കൂടി കെട്ടിപിടിച്ചു.

 

സാവിത്രി : ഒരു ഇള്ള കുഞ്ഞ്, ഞാൻ ഒന്നും പറയുന്നില്ല.

 

അതും പറഞ്ഞു അമ്മ സാരി നേരെ ഉടുത്ത് പുറം തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. അപ്പോഴാണ് വാതിലിൽ തട്ട് കേട്ടത്.

 

മഹേശ്വരി : കണ്ണാ…. എണീറ്റില്ലേ.

 

ഞാൻ : ആ.. എണീറ്റു ചെറിയമ്മേ.

 

സാവിത്രി : ആ… വേഗം ചെല്ല്. ഞാൻ ഒന്ന് കിടന്ന് ഉറങ്ങട്ടെ.

 

ഞാൻ : ഞാൻ പോവാണേ.

 

അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ എണീറ്റ് വാതിൽ തുറന്നു.

 

മഹേശ്വരി : എടാ… കുളിച്ച് ഒറ്റ മുണ്ട് ഉടുത്തിട്ട് വാ. പൂജക്ക്‌ സമയമായി.

 

ഞാൻ : ദേ വരുന്നു ചെറിയമ്മേ.

 

അതും പറഞ്ഞു ഞാൻ ചെറിയമ്മേടെ കൈ പിടിച്ചു എന്റെ ദേഹത്തേക്ക് അവരെ ചേർത്തു നിർത്തി.

 

മഹേശ്വരി : ദേ… അമ്മ കാണും കേട്ടോ

 

ഞാൻ : ഉറങ്ങി.

 

സാവിത്രി : ഇല്ല.

 

അതുകേട്ട് ഞാൻ ഞങ്ങൾ വാ പൊത്തി ചിരിച്ച് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അങ്ങനെ തന്നെ ഞാൻ കൈ ഒന്ന് ചെറിയമ്മേടെ ചന്തിയിൽ വെച്ച് പിടിച്ചു ഞെക്കി.