എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു പേടി പോലെ,” മീര തന്റെ വിരലുകളിൽ നഖം ആഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്? ഞാൻ നിന്നെ കടിച്ചു തിന്നാനൊന്നും പോകുന്നില്ലല്ലോ,” അർജുൻ ഒരു തമാശയിലൂടെ അന്തരീക്ഷം ശാന്തമാക്കാൻ നോക്കി. പക്ഷേ അവന്റെ ശബ്ദത്തിലെ വിറയൽ ആ തമാശയെ പരാജയപ്പെടുത്തി.
“അതല്ല… എല്ലാവരും ഓരോന്ന് പറയുന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. കല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ… പെണ്ണുങ്ങളുടെ ജീവിതം മാറുമെന്ന്. എനിക്ക് അതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ ഒരു വല്ലാത്ത പരിഭ്രമം,” മീര പതുക്കെ പറഞ്ഞു. “അതൊക്കെ ഓരോരുത്തരുടെ തോന്നലല്ലേ മീര. നമുക്ക് പതുക്കെ പരിചയപ്പെടാം. പെട്ടെന്ന് ഒന്നും വേണ്ടല്ലോ,” അർജുൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് അല്പം കൂടി നീങ്ങിയിരുന്നു.
അവൻ പതിയെ അവളുടെ തോളിലേക്ക് കൈ നീട്ടി. സ്ക്രീനിൽ കണ്ടിട്ടുള്ള ആ ‘സ്മൂത്ത്’ ആയ നീക്കങ്ങൾ പരീക്ഷിക്കാൻ നോക്കിയതായിരുന്നു അവൻ. പക്ഷേ അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ ബ്ലൗസിന്റെ അരികിൽ തൊട്ടതും മീര ഒരു കറന്റ് അടിച്ചതുപോലെ ഞെട്ടിമാറി. “അയ്യോ… വേണ്ട… എനിക്ക്… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ പറ്റില്ല ഏട്ടാ…” അവൾ പതുക്കെ തേങ്ങി. അർജുന്റെ കൈ അന്തരീക്ഷത്തിൽ തന്നെ നിന്നുപോയി.
“ഞാൻ… ഞാൻ വെറുതെ തൊട്ടതല്ലേ മീര. നീ എന്തിനാ ഇത്ര പേടിക്കുന്നത്?” “എനിക്കറിയില്ല… വല്ലാത്തൊരു വിറയൽ വരുന്നു. പിന്നെ… കാലത്തെ മുതൽ ആൾക്കാരുടെ ഇടയിലല്ലേ, തല കറങ്ങുന്ന പോലെ തോന്നുന്നു. എനിക്ക് വല്ലാത്ത ക്ഷീണം… നമുക്ക് കിടന്നാലോ?” ഒരു രക്ഷപ്പെടലിനെന്നോണം അവൾ ചോദിച്ചു.
