അർജുൻ നിരാശയോടെയും എന്നാൽ ഒരു തരം ആശ്വാസത്തോടെയും ശ്വാസം വിട്ടു. കാരണം അവന്റെ ഉള്ളിലും ടെൻഷൻ കുറവായിരുന്നില്ല. “ശരി, നീ കിടന്നോ. നമുക്ക് ഉറങ്ങാം,” അവൻ പറഞ്ഞു.
അർജുൻ കട്ടിലിന്റെ ഒരു വശത്ത് കിടന്നു. മീര പതുക്കെ പുതപ്പെടുത്തു പുതച്ചു മറുഭാഗത്ത് തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. അല്പനേരം കഴിഞ്ഞ് അർജുൻ പതുക്കെ നീങ്ങി അവൾക്ക് അരികിലെത്തി. അവൻ പിന്നിലൂടെ അവളെ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ നിമിഷം മീരയുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. അവളുടെ ഹൃദയം ഒരു ചെണ്ട കൊട്ടുന്നത് പോലെ വല്ലാതെ മിടിക്കുന്നത് അർജുന്റെ നെഞ്ചിൽ തട്ടി.
അവളുടെ പുറകിൽ മുഖം ചേർത്ത് ആ മുല്ലപ്പൂവിന്റെയും പുത്തൻ തുണിയുടെയും ഗന്ധം നുണഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ കിടന്നു. തന്റെ ഭാവനയിലെ ആ വന്യമായ ചിത്രങ്ങൾ ഒന്നുരണ്ടെണ്ണം അവന്റെ മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോയി. എങ്കിലും ആ ക്ഷീണത്തിൽ അവൻ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു.
ക്ഷീണമേറെയുണ്ടെങ്കിലും പക്ഷേ മീരയ്ക്ക് ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തന്റെ പിന്നിൽ ചേർന്നുനിൽക്കുന്ന ആ പുരുഷശരീരത്തിന്റെ ചൂടും, അവന്റെ ഓരോ ശ്വാസവും അവളെ വല്ലാതെ ഭയപ്പെടുത്തി. ഇത് തന്റെ ഭർത്താവാണ്, ഇയാൾക്ക് തന്റെ മേൽ അവകാശമുണ്ട് എന്നൊക്കെ അവൾക്കറിയാം.
എങ്കിലും താൻ ഇത്രയും കാലം കാത്തുസൂക്ഷിച്ച ആ സ്വകാര്യതയിലേക്ക് ഒരാൾ ഇത്രയും അടുത്ത് വന്നിരിക്കുന്നത് അവൾക്ക് ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ജനാലയിലൂടെ വരുന്ന നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവൾ കണ്ണുകൾ വിടർത്തി ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി കിടന്നു. തന്റെ ജീവിതം ഇനി എങ്ങനെയായിരിക്കും മാറിമറിയുക എന്നോർത്ത് ആ പാവം പെൺകുട്ടി ഉറക്കമില്ലാതെ ആ രാത്രി കഴിച്ചുകൂട്ടി.
