അമ്മയുടെ കാൽപ്പെരുമാറ്റം അടുക്കളയുടെ ഭാഗത്തേക്ക് അകന്നുപോയെന്ന് ഉറപ്പായതും മീര ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു. “ഈശ്വരാ… എന്റെ പ്രാണൻ പോയി! ചേട്ടന് ഒരു കുലുക്കവുമില്ലല്ലോ,” അവൾ പരിഭവത്തോടെ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ ഒരു നുള്ള് കൊടുത്തു.
“പിന്നെന്തിനാ മീരേ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്? നമ്മൾ കെട്ടിയ പെണ്ണും ചെക്കനുമല്ലേ?” അർജുൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ച് നെറ്റിയിൽ ഒരു ഉമ്മ നൽകി.
പിന്നെ ഒട്ടും വൈകിപ്പിച്ചില്ല. അവർ വേഗം ബക്കറ്റിലെ വെള്ളം കോരിയൊഴിച്ച് ദേഹത്തെ സോപ്പ് പതയെല്ലാം കഴുകിക്കളഞ്ഞു. നനഞ്ഞു കുതിർന്ന ശരീരവുമായി അവർ പരസ്പരം നോക്കി നിന്നു. അർജുൻ തോർത്തെടുത്ത് മീരയുടെ ദേഹത്തെ വെള്ളത്തുള്ളികൾ ഓരോന്നായി ഒപ്പിയെടുക്കാൻ തുടങ്ങി.
അവളുടെ വിരിഞ്ഞ മുലകളിലും മിനുസമാർന്ന വയറിലും അവൻ വളരെ മൃദുവായി തോർത്തിക്കൊടുത്തു. ഓരോ സ്പർശനത്തിലും മീരയുടെ ശരീരം വീണ്ടും ഒന്ന് പുളഞ്ഞെങ്കിലും, അമ്മ പുറത്ത് കാത്തിരിക്കുന്നു എന്ന ചിന്ത അവളെ ധൃതി കൂട്ടി.
മീര അർജുന്റെ പരുക്കൻ ദേഹം തോർത്തിക്കൊടുത്തു. അവന്റെ കമ്പിയായ കുണ്ണയിൽ തോർത്ത് കൊണ്ട് പതുക്കെ ഉരസിയപ്പോൾ അർജുൻ അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു: “ഇപ്പോൾ സമയമില്ല, പക്ഷേ രാത്രി നിനക്ക് ഞാൻ ബാക്കി തരാം.”
അവർ വേഗം വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു. മീര കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി തന്റെ നനഞ്ഞ മുടി പതുക്കെ ഒതുക്കി. മുഖത്തെ ആ ചുവപ്പും പ്രണയത്തിന്റെ ലഹരിയും അമ്മ കണ്ടുപിടിക്കുമോ എന്ന പേടി അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു. ഒന്നും സംഭവിക്കാത്തതുപോലെ അവർ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി.
