പെട്ടെന്ന്, ഉണങ്ങിയ ഒരു കരിയിലയിൽ അവർ ചവിട്ടിയ ശബ്ദം “ക്രാക്ക്…” എന്ന് ആ നിശബ്ദതയിൽ മുഴങ്ങി.
“ആരാ അത്?” അമ്മ സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. അമ്മ അകത്തേക്ക് ഓടിപ്പോയി ഒരു വലിയ ടോർച്ചുമായി തിരിച്ചുവന്നു. ടോർച്ചിന്റെ ശക്തമായ വെളിച്ചം ആ ഇരുട്ടിലേക്ക് പാഞ്ഞു വന്നു. പ്ലാവിൻ തടിക്കു ചുറ്റും വെളിച്ചം വട്ടമിട്ടു. മീര അർജുന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി ശ്വാസമടക്കി നിന്നു. ടോർച്ച് വെളിച്ചം പ്ലാവിന്റെ വശങ്ങളിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവരുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞുപോയി. ഒരു സെന്റിമീറ്റർ പോലും മാറിയിരുന്നെങ്കിൽ അവരുടെ നഗ്നരൂപങ്ങൾ അമ്മയുടെ മുന്നിൽ തെളിയുമായിരുന്നു.
“ഈ പൂച്ചയുടെ ഒരു ശല്യം…” അമ്മ സ്വയം പിറുപിറുത്തു. ടോർച്ച് വെളിച്ചം മെല്ലെ മാഞ്ഞു. എങ്കിലും അമ്മ അവിടെത്തന്നെ സംശയത്തോടെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്. ആ നിമിഷം അവർ അനുഭവിച്ച പിരിമുറുക്കം വാക്കുകൾക്ക് അപ്പുറമായിരുന്നു. പിടിക്കപ്പെട്ടാൽ എല്ലാം അവസാനിക്കും എന്ന പേടിയും, എന്നാൽ ആ അപകടകരമായ സാഹചര്യത്തിൽ നഗ്നരായി പരസ്പരം ഒട്ടിനിൽക്കുന്നതിലെ വന്യമായ ആവേശവും അവരെ ഉന്മാദത്തിലാക്കി.
അപ്പോഴാണ് ആ ഇരുട്ടിലൂടെ വേച്ച് വേച്ച് അച്ഛൻ വരുന്നത് ഞെട്ടലോടെ അവർ കണ്ടത്. നന്നായി മദ്യപിച്ച് ലക്കുകെട്ട അവസ്ഥയിലായിരുന്നു അയാൾ.
അമ്മ ടോർച്ച് അണച്ച് അകത്തേക്ക് കയറിയെങ്കിലും അർജുനും മീരയും അനങ്ങാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല. അപ്പോഴാണ് അപ്പുറത്തെ ഇടവഴിയിലൂടെ അച്ഛൻ വേച്ച് വേച്ച് വരുന്നത് അവർ കണ്ടത്. മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ അയാൾക്ക് വഴി ശരിക്കും കാണാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു. ആടിയാടി വന്ന അയാളുടെ മുണ്ട് എവിടെയോ അഴിഞ്ഞു പോയിരുന്നു. പ്ലാവിൻ ചുവട്ടിലെ ഇരുട്ടിലേക്ക് അയാൾ നടന്നു വന്നപ്പോൾ, അവിടെ അനങ്ങാതെ നിൽക്കുന്ന വിചിത്രമായ ആ വെളുത്ത രൂപങ്ങൾ അയാളുടെ കണ്ണിൽപ്പെട്ടു.
