അർജുൻ: “തെറ്റി മീരേ! എനിക്ക് നിന്റെ ഈ വിറയ്ക്കുന്ന മുലകളെയാണ് ആദ്യം കാണേണ്ടത്. നീ തോറ്റിരിക്കുന്നു മീരേ. വേഗം ആ ബ്രാ അഴിച്ചോളൂ”
ആ കുളക്കടവിലെ മഴയുടെ തണുപ്പിനെക്കാൾ തീക്ഷ്ണമായ ഒരു ചൂട് അവർക്കിടയിൽ പടരുകയായിരുന്നു. മീരയുടെ വിരലുകൾ വിറച്ചുകൊണ്ടാണെങ്കിലും പതുക്കെ അവളുടെ പുറകിലേക്ക് നീങ്ങി, മുറുകിക്കിടന്ന ആ വെളുത്ത ബ്രായുടെ കൊളുത്തുകൾ വേർപെടുത്തി. ആ നേർത്ത മറ അവളുടെ തോളുകളിൽ നിന്നും അടർന്നുമാറി താഴെ നനഞ്ഞ കൽപ്പടവുകളിലേക്ക് വീണു.
ബ്രായുടെ തടസ്സമില്ലാതെ, പഴുത്ത മാമ്പഴം പോലെ തുടുത്തുനിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുലകൾ മഴയുടെ വന്യമായ തണുപ്പിലേക്ക് മലർക്കെ തുറക്കപ്പെട്ടു. ആ നഗ്നമായ മാറിൽ തണുത്ത മഴത്തുള്ളികൾ വന്ന് പതിക്കുമ്പോൾ അവളിൽ ഒരു ചെറിയ വിറയൽ പടർന്നു. മഴവെള്ളം അവളുടെ മാറിന്റെ ആഴങ്ങളിലൂടെ ചാലിട്ടൊഴുകി താഴേക്ക് പതിച്ചു. ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ നഗ്നമായ ഉടൽ ഒരു ദേവീശില്പം പോലെ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അർജുന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ മാറിലെ ആ വശ്യതയിൽ തറഞ്ഞുനിന്നു. ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ താളാത്മകമായി ഉയർന്നുതാഴുന്ന അവളുടെ നെഞ്ചിന്റെ ചലനവും, തണുപ്പിൽ കൂർത്തുവരുന്ന മുലക്കണ്ണുകളും ആ നിമിഷത്തിന്റെ വന്യത കൂട്ടി. പ്രകൃതിയും അവരും ഒന്നാകുന്ന ആ നിമിഷത്തിൽ, മഴയുടെ ഇരമ്പൽ പോലും അവർക്കിടയിലെ മൗനത്തിന് വഴിമാറിക്കൊടുത്തു.
ആ കുളക്കടവിലെ മഴയുടെ സംഗീതവും അവർക്കിടയിലെ വന്യമായ ആവേശവും അതിന്റെ പൂർണ്ണതയിൽ എത്തിനിൽക്കുകയായിരുന്നു. ചുറ്റും തകർത്തുപെയ്യുന്ന മഴയുടെ തണുപ്പിലും അവരുടെ ഉള്ളിലെ കാമത്തിന്റെ ചൂട് ആ രാത്രിയെ കൂടുതൽ ഉന്മത്തമാക്കി.
