അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോൾ മഹേഷ് അവളുടെ കയ്യിൽ പതുക്കെ തൊട്ടു. “അതൊക്കെ പണ്ട്… ഇപ്പോൾ നീ ആ പഴയ പൂച്ചക്കുട്ടിയല്ലല്ലോ.”
അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി കള്ളച്ചിരിയോടെ ഒന്ന് മൂരിനിവർന്നു. കൈകൾ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തിയപ്പോൾ ആ സ്ലീവ്ലെസ് ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ ശ്വാസം മുട്ടിനിന്ന മുഴുത്തുരുണ്ട മുലകൾ ഒന്നുകൂടി മുന്നോട്ട് തള്ളി. വടിച്ചുവെച്ച വെളുത്ത കക്ഷത്തിന്റെ നേരിയ കറുത്ത ഛായ മഹേഷിന്റെ കൺമുന്നിൽ പൂർണ്ണമായും തെളിഞ്ഞു. ഇന്ന് വടിച്ചതാണെന്ന് തോന്നുന്നു. കുറ്റിരോമങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെയില്ല. പെർഫ്യൂമിന്റെ മണത്തിനൊപ്പം അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഒരു സ്ത്രൈണഗന്ധവും അവിടുന്ന് വമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിയർപ്പിന്റെ നനവൊട്ടും ഇല്ലാത്ത… പട്ടുപോലെ മിനുസമുള്ള ആ കക്ഷത്തിനിടയിലേക്ക് മൂക്ക് പൂഴ്ത്താനുള്ള ആഗ്രഹം അവൻ പണിപ്പെട്ടടക്കി. കൈകൾ അങ്ങനെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ അവളുടെ അരക്കെട്ട് ഒന്നുകൂടി വലിയുകയും സാരിയുടെ ഞൊറിവുകൾക്കിടയിലൂടെ വെളുത്ത വയറിന്റെ വശം അവന്റെ കൈയെത്തുന്ന രീതിയിലായി.
“അനു… ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ സത്യം പറയുമോ, ഇത്രയും കാലത്തിന് ശേഷം നീ എന്തിനാ എനിക്കൊടുവിൽ റിപ്ലൈ തന്നത്?” ഒരു മാസമായി ഉള്ളിൽ കൊണ്ടുനടന്ന ആ ചോദ്യം മഹേഷ് പതുക്കെ പുറത്തെടുത്തു.
അനുപമ തന്റെ ഗ്ലാസ്സിലെ അവസാന തുള്ളിയും വലിച്ചുകുടിച്ച് അത് മേശപ്പുറത്ത് വെച്ചു. എന്നിട്ട് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവനെ അടിമുടി ഒന്ന് ഉഴിഞ്ഞുനോക്കി. “നിന്റെ ഇക്കിളിമെസ്സേജുകൾ കുറെ കാലമായി ഞാൻ കാണുന്നു മഹീ…”
