നീലച്ചിറകുള്ള മോഹങ്ങൾ 1 [ഒലിവർ] 112

​അവളുടെ കണ്ണിലെ ആ കത്തുന്ന തിളക്കം കണ്ട് അവൻ ഒട്ടും വൈകിപ്പിച്ചില്ല. അവളുടെ പിന്നിലൂടെ കൈയിഴച്ച് ആ വിരിഞ്ഞ അരക്കെട്ടിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. നേർത്ത നെറ്റ് സാരിത്തലപ്പിനിടയിലൂടെ വിരലുകൾ ഉള്ളിലേക്ക് ഇഴച്ചുകയറ്റി, വടിവൊത്ത ആ തൂവെള്ള വയറിന്റെ കൊഴുപ്പിൽ അവൻ മെല്ലെ ഒന്ന് കശക്കി.

​“എന്തുവാടീ ഇത്… ശരിക്കും മസാലദോശ പോലെയുണ്ടല്ലോ!” അവന്റെ കൈവിരലുകൾ ആ പട്ടുപോലുള്ള വയറിലെ മടക്കുകളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി. വടിച്ചുവെച്ച വെളുത്ത വയറിന്റെ ആ പതുപതുപ്പും ചൂടും മഹേഷിനെ ശരിക്കും ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.

​അനുപമയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു വിറയൽ പാഞ്ഞുപോയി. അവൾ അവനെ തടഞ്ഞില്ല. പകരം അവന്റെ കരലാളനകളേറ്റ്, ആ സുഖത്തിൽ കണ്ണുകളടച്ച് അവൾ കുറച്ചുനേരം അങ്ങനെയിരുന്നു. പിന്നെ പതുക്കെ തന്റെ കൈ അവന്റെ കൈയ്ക്കു മുകളിൽ വെച്ച് ഒന്നമർത്തി. അത് തള്ളിമാറ്റാനായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു പച്ചക്കൊടി കാണിക്കലായിരുന്നു.

​“ക്ഷമ വേണം മോനേ… പയ്യെ തിന്നാൽ പന മാത്രമല്ല, നല്ല ചൂടുള്ള മസാലദോശയും തരാം.” അവളുടെ വാക്കുകളിൽ അന്ന് രാത്രി നടക്കാൻ പോകുന്ന വലിയൊരു പൂരത്തിന്റെ വാഗ്ദാനമുണ്ടായിരുന്നു.

ആ നിമിഷം തന്നെ ക്ലബ്ബിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽനിന്നും അവർ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ തണുത്ത കാറ്റാണ് അവരെ എതിരേറ്റത്. അകത്താക്കിയ മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ അനുപമയുടെ കാലുകൾ അല്പം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മഹേഷ് ഒട്ടും വൈകിയില്ല, അവളുടെ ആ വടിവൊത്ത അരക്കെട്ടിൽ കൈ ചുറ്റി തന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് അവൻ ചേർത്തണച്ചു. അവളുടെ കൊഴുത്ത ശരീരം അവൻ ഇടുപ്പിലേക്ക് ഒന്നൂടി ചേർത്ത് ഞെരിച്ചപ്പോൾ അനുപമ അറിയാതെ ഒന്ന് വിറച്ചു. അതൊരു സുഖമുള്ള വിറയലായിരുന്നു.