അവളുടെ കണ്ണിലെ ആ കത്തുന്ന തിളക്കം കണ്ട് അവൻ ഒട്ടും വൈകിപ്പിച്ചില്ല. അവളുടെ പിന്നിലൂടെ കൈയിഴച്ച് ആ വിരിഞ്ഞ അരക്കെട്ടിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. നേർത്ത നെറ്റ് സാരിത്തലപ്പിനിടയിലൂടെ വിരലുകൾ ഉള്ളിലേക്ക് ഇഴച്ചുകയറ്റി, വടിവൊത്ത ആ തൂവെള്ള വയറിന്റെ കൊഴുപ്പിൽ അവൻ മെല്ലെ ഒന്ന് കശക്കി.
“എന്തുവാടീ ഇത്… ശരിക്കും മസാലദോശ പോലെയുണ്ടല്ലോ!” അവന്റെ കൈവിരലുകൾ ആ പട്ടുപോലുള്ള വയറിലെ മടക്കുകളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങി. വടിച്ചുവെച്ച വെളുത്ത വയറിന്റെ ആ പതുപതുപ്പും ചൂടും മഹേഷിനെ ശരിക്കും ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.
അനുപമയുടെ ഉള്ളിലൂടെ ഒരു വിറയൽ പാഞ്ഞുപോയി. അവൾ അവനെ തടഞ്ഞില്ല. പകരം അവന്റെ കരലാളനകളേറ്റ്, ആ സുഖത്തിൽ കണ്ണുകളടച്ച് അവൾ കുറച്ചുനേരം അങ്ങനെയിരുന്നു. പിന്നെ പതുക്കെ തന്റെ കൈ അവന്റെ കൈയ്ക്കു മുകളിൽ വെച്ച് ഒന്നമർത്തി. അത് തള്ളിമാറ്റാനായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു പച്ചക്കൊടി കാണിക്കലായിരുന്നു.
“ക്ഷമ വേണം മോനേ… പയ്യെ തിന്നാൽ പന മാത്രമല്ല, നല്ല ചൂടുള്ള മസാലദോശയും തരാം.” അവളുടെ വാക്കുകളിൽ അന്ന് രാത്രി നടക്കാൻ പോകുന്ന വലിയൊരു പൂരത്തിന്റെ വാഗ്ദാനമുണ്ടായിരുന്നു.
ആ നിമിഷം തന്നെ ക്ലബ്ബിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽനിന്നും അവർ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ തണുത്ത കാറ്റാണ് അവരെ എതിരേറ്റത്. അകത്താക്കിയ മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ അനുപമയുടെ കാലുകൾ അല്പം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മഹേഷ് ഒട്ടും വൈകിയില്ല, അവളുടെ ആ വടിവൊത്ത അരക്കെട്ടിൽ കൈ ചുറ്റി തന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് അവൻ ചേർത്തണച്ചു. അവളുടെ കൊഴുത്ത ശരീരം അവൻ ഇടുപ്പിലേക്ക് ഒന്നൂടി ചേർത്ത് ഞെരിച്ചപ്പോൾ അനുപമ അറിയാതെ ഒന്ന് വിറച്ചു. അതൊരു സുഖമുള്ള വിറയലായിരുന്നു.
