മിററിലൂടെ കാണുന്ന ആ കാഴ്ചകൾ ഗോകുലിന്റെ സിരകളെ പൊള്ളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു. മഹേഷിന്റെ കുഴഞ്ഞ കൈകൾ അവളുടെ ബ്ലൗസിനുള്ളിലെ ആ മുഴുത്ത മാറിടങ്ങളെ സ്വതന്ത്രമാക്കാൻ കിണഞ്ഞു പരിശ്രമിക്കുന്നത് കണ്ട് അവൻ സ്റ്റിയറിംഗിൽ ആഞ്ഞുപിടിച്ചു. ഓരോ തവണയും വണ്ടി വെട്ടിക്കുമ്പോഴും ബ്രേക്ക് ചവിട്ടുണ്ടുമ്പോഴും താൻ കാട്ടുന്നത് യജമാനനോടുള്ള നന്ദിയാണോ അതോ മഹേഷിനോടുള്ള അസൂയയാണോ എന്നവന് മനസ്സിലായില്ല.
“ ഗോകുൽ, യൂ ലൂസർ! മര്യാദയ്ക്ക് ഓടിക്കാൻ പറ്റില്ലേൽ വണ്ടി ഏതെങ്കിലും സൈഡിലേക്ക് ഒതുക്ക്. ഞാനും മഹേഷും ഒന്ന് മിണ്ടിയും പറഞ്ഞുമിരിക്കട്ടെ…” അനുപമ കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഗോകുലിന്റെ കൈകൾ വിറച്ചു.
“ മാഡം… ഇവിടെ ഹൈവേയാണ്, വണ്ടി ഒതുക്കാൻ പറ്റില്ല,” അവൻ അൽപം കടുപ്പിച്ച് തന്നെ പറഞ്ഞു.
“ നിന്നോട് വണ്ടി ഒതുക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ ഒതുക്കടാ പട്ടീ!” മഹേഷ് അധികാരത്തോടെ ഒന്ന് താക്കീത് നൽകി. അവന്റെ ഒരു കൈ അപ്പോഴും അനുപമയുടെ വെളുത്തുകൊഴുത്ത വയറിൽ കശക്കുകയായിരുന്നു.
വഴിവിളക്കുകളുടെ വെളിച്ചം ഇടയ്ക്കിടെ കാറിനുള്ളിലേക്ക് മിന്നിമറയുന്നുണ്ട്. ആ വെളിച്ചത്തിൽ, മഹേഷിന്റെ കരലാളനകളേറ്റ് അനുപമ പുളയുന്നത് ഗോകുൽ വ്യക്തമായി കണ്ടു. വണ്ടി പതുക്കെ ഹൈവേയുടെ ഒരു വിജനമായ ഭാഗത്ത് റോഡരികിലേക്ക് ഒതുങ്ങി നിന്നു. എഞ്ചിൻ ഓഫാക്കാതെ ഗോകുൽ തല കുനിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ ഉള്ളിൽ ദേഷ്യവും ഒപ്പം ആ കാഴ്ചകൾ തന്ന ലഹരിയും കലഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
