നീലച്ചിറകുള്ള മോഹങ്ങൾ 1 [ഒലിവർ] 112

“വിടെടാ… എനിക്ക് വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാൽ വേണ്ട!” അനുപമ സർവ്വശക്തിയുമെടുത്ത് അവനെ തള്ളിമാറ്റി. ആ തള്ളലിൽ മഹേഷ് സീറ്റിലേക്ക് തെറിച്ചു വീണു.

“ അതുശരി… എന്നാലതൊന്ന് അറിഞ്ഞിട്ട് തന്നെടി കാര്യം!” മഹേഷ് ആക്രോശിച്ച് വീണ്ടും അവളുടെ മേലേക്ക് കുതിച്ചു. ആ പിടിവലിക്കിടയിൽ സ്വയരക്ഷയ്ക്കെന്നോണം അനുപമയുടെ കൈ മഹേഷിന്റെ കവിളിൽ ആഞ്ഞുപതിച്ചു!

നിമിഷനേരം കൊണ്ട് കാറിനുള്ളിൽ ശ്മശാന മൂകത പടർന്നു. മഹേഷ് സ്തബ്ധനായിപ്പോയി. അടികൊണ്ട കവിളിൽ തടവിക്കൊണ്ട് അവൻ അവളെ നോക്കി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നുതുടുത്തു.

“നീ എന്നെ അടിക്കുമല്ലേടി… പട്ടിക്കഴുവേറീ!” അവൻ പല്ലുകടിച്ചു കൊണ്ട് അലറി.

അനുപമയ്ക്ക് പ്രതികരിക്കാൻ സമയം ലഭിക്കുന്നതിന് മുൻപേ മഹേഷിന്റെ ബലിഷ്ഠമായ കൈ അവളുടെ കവിളിൽ ആഞ്ഞു പതിച്ചു. ആ ആഘാതത്തിൽ അവളുടെ തല വശത്തേക്ക് ചരിഞ്ഞുപോയി. കണ്ണിനു മുൻപിൽ നക്ഷത്രങ്ങൾ മിന്നി.

“മാഡം!” പുറത്ത് നിന്നും ഗോകുലിന്റെ നിലവിളി ഉയർന്നു. അവൻ ഡോർ തുറക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും മഹേഷ് അകത്തുനിന്നും ലോക്കിട്ടിരുന്നു.

മഹേഷിന്റെ അടിയിൽ അനുപമയുടെ വശത്തേക്ക് ആഞ്ഞുപോയ. കവിളിൽ പഴുപ്പിച്ച ഇരുമ്പുദണ്ഡ് വെച്ചതുപോലെ നീറുന്ന വേദന. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും അറിയാതെ തന്നെ വെള്ളം ചാടി. ഒരു നിമിഷം മുൻപ് വരെ മദനലീലകളാൽ തുടിച്ച ആ ബാക്ക് സീറ്റിൽ ഇപ്പോൾ മരവിപ്പിക്കുന്ന നിശബ്ദത മാത്രം. ആ വിജനമായ ഹൈവേയുടെ അരികിൽ ബിഎംഡബ്ല്യൂ ഒരു കറുത്ത കുതിരയെ പോലെ ഉറങ്ങുന്നതുപോലെ കിടക്കുകയാണ്.