നീലച്ചിറകുള്ള മോഹങ്ങൾ 1 [ഒലിവർ] 112

അനീഷ് തൻ്റെ ഗ്ലാസ്സ് മേശപ്പുറത്ത് വെക്കുന്നതിനിടയിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മഹേഷിന്റെ പാന്റിലെ മുഴപ്പ് ശ്രദ്ധിച്ചു. “മോനേ മഹി… നീ ശരിക്കും മൂത്തിരിക്കുകയാണല്ലോ.”

​അപ്പോഴാണ് അനുപമ അങ്ങോട്ട് നോക്കുന്നത് ഇരുവരും ശ്രദ്ധിച്ചത്. ആ മുഖത്തൊരു കള്ളച്ചിരി പോലെ.

“എടാ, അവൾ നിന്നെ ഇടയ്ക്കിടെ നോക്കുന്നുണ്ട്. നീയാ നോട്ടം ശ്രദ്ധിച്ചോ… അതിൽത്തന്നെ എല്ലാമുണ്ട്. നീ എങ്ങനെയാടാ ഇവളെ സെറ്റാക്കിയത്? അന്ന് പഠിച്ച പണി പതിനെട്ടും നോക്കിയിട്ടും ഇവള് മാത്രം നിന്റെ വഴിക്ക് വരാഞ്ഞതാണല്ലോ….”

​“അതാണ് മോനേ കഴിവ്,” മഹേഷ് ശബ്ദം താഴ്ത്തി. “ഇവൾ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് വീട്ടിൽ ഒതുങ്ങിക്കൂടിയപ്പോൾ മുതൽ ഞാൻ ഇതിനുള്ള പ്ലാൻ ഇടുന്നുണ്ട്. പത്തു വർഷം ഞാൻ ഇവൾക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചു… ഇൻസ്റ്റയിലും വാട്സാപ്പിലുമൊക്കെ. ആദ്യം മൈൻഡ് ചെയ്തില്ല. പക്ഷേ കഴിഞ്ഞ മാസം എന്തുകൊണ്ടോ ന്യൂ ഇയർ വിഷ് അയച്ചപ്പൊ തിരിച്ച് റിപ്ലൈ തന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ അതിൽ കേറിയങ്ങ് പിടിച്ചു. പണ്ടത്തെ വൺസൈഡ് പ്രേമം പൊടിതട്ടിയെടുത്തു. ഞാൻ ഇപ്പോഴും സിംഗിളാണെന്നും നിന്നെ ഓർത്താണ് ഇങ്ങനെ കഴിയുന്നതെന്നും അങ്ങ് തട്ടിവിട്ടു. അതാകുമ്പോൾ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് ഒരു സിമ്പതി തോന്നും. ആ സിമ്പതിയിൽ വേണം പിടിച്ചുകേറാൻ.”

​“എടാ മിടുക്കാ.. ഇതൊന്നും നിന്റെ ദീപ കേൾക്കണ്ട…” അനീഷ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

​“ഓ… പിന്നേയ്… അവള് കേട്ടാൽ എനിക്കെന്താ? ഇങ്ങനൊരു ചരക്കിനെ പണ്ണിയതിന് പൂറി കളഞ്ഞിട്ട് പോയാലും എനിക്ക് പുല്ലാ. എടാ… നീ അവളുടെ വയറും അരക്കെട്ടുമല്ലേ കണ്ടുള്ളൂ?” “നീ വൈകി വന്നതുകൊണ്ട് കാണാൻ പറ്റിയില്ല. അവൾ നടക്കുമ്പോൾ കൊഴുത്തുരുണ്ട ആ ചന്തികൾ രണ്ടും ഇട്ടാട്ടുന്ന ഒരൊഴുക്കുണ്ട്… എന്റെ സകല കണ്ട്രോളും പോയി. ആ ആട്ടം കണ്ടാലറിയാം അവൾക്ക് കടി മൂത്തിരിക്കുവാണെന്ന്. കുനിഞ്ഞുതരാൻ ആരെങ്കിലുമൊന്ന് മുട്ടാൻ കാത്തിരിക്കുകയാണ് പൂറി. അതിനി വേറൊരുത്തൻ വേണ്ട. നിനക്കറിയില്ല, എന്റെ പത്ത് വർഷത്തെ കാത്തിരിപ്പാടാ ഇത്… അവളെ കെട്ടിയിട്ടിട്ടാണെങ്കിലും ആ കൂതി ഞാനിന്ന് പൊളിച്ചടുക്കും!”