പിഴച്ചത് തനിക്കല്ല, അത് അരവിന്ദിനാണ്. എല്ലാം തികഞ്ഞ ഭാര്യയുണ്ടായിട്ടും കണ്ടവളുമാരുടെ പിന്നാലെ പോയത് അവനാണ്. അവൻ ആരുടെ കൂടെ വേണമെങ്കിലും കെട്ടിമറിയട്ടെ. വീട്ടിലെ പെണ്ണ് പതിവ്രതയായി ഇരുന്നോളുമെന്ന അഹങ്കാരത്തിൽ അവൻ മദിച്ചു നടക്കട്ടെ. പക്ഷേ, എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കൽ താൻ പ്രസവിക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെ ഓമനിക്കാൻ അവന് തന്റെ അടുത്തേക്ക് തന്നെ വരേണ്ടി വരും. അന്ന് സ്വന്തം ചോരയാണെന്ന വിശ്വാസത്തോടെ അവൻ ആ കുഞ്ഞിനെ നെഞ്ചോട് ചേർക്കും. പക്ഷേ, ആ കുഞ്ഞിൽ അവന്റെ ഒരംശം പോലും ഉണ്ടാവില്ലെന്ന് അവൻ മാത്രം അറിയില്ല! ഒരു അച്ഛനാണെന്ന അഭിമാനത്തിൽ വല്ലവന്റെയും കൊച്ചിനെ അവൻ പോറ്റിവളർത്തുന്നത് കണ്ട് ജീവിതകാലം മുഴുവൻ തനിക്ക് പുച്ഛത്തോടെ ചിരിക്കണം.
മുപ്പത്തിരണ്ടാം വയസ്സിൽ അവളിൽ മുളച്ച ആ വാശി… അതിനും എത്രയോ മുമ്പ് തന്നെ പല മഹാൻമാരും പല രൂപത്തിൽ അവളുടെ അടുത്ത് ഓഫറുകളുമായി വന്നിരുന്നു. അരവിന്ദ് തന്നെ കാഴ്ചവസ്തുവായി കൊണ്ടുനടക്കുന്ന പാർട്ടികളിൽ അവളെ നോക്കി വെള്ളമിറക്കിയ ഊമ്പന്മാർ! സുന്ദരിമാരായ ഭാര്യമാർ കൂടെയുണ്ടായിട്ടും വല്ലവന്റെയും പെണ്ണിനെ പണ്ണാനുള്ള പൂതിയുമായി നടക്കുന്നവരോട് അവൾക്ക് വെറുപ്പായിരുന്നു. പക്ഷേ… മഹേഷ്! അവൻ ആളത്ര വെടിപ്പല്ലെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും പത്ത് വർഷമായി വിടാതെ മണപ്പിച്ച് നടന്നതിന്റെ സിമ്പതി വെച്ചാണ് ഒരു കളി കൊടുത്തേക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ചത്. പിന്നെ താൻ ഗർഭിണിയാകാൻ സാധ്യതയുള്ള ഡേറ്റും കൂടി ഒത്തുവന്നപ്പോൾ മറ്റൊന്നും ആലോചിച്ചില്ല. കാക്കയുടെ വിശപ്പും മാറും പശുവിന്റെ കടിയും മാറും… പക്ഷേ…
