നീലച്ചിറകുള്ള മോഹങ്ങൾ 1 [ഒലിവർ] 112

“ മാഡം… സോറി.. ഞാൻ അറിയാതെയാ… വീഴരുതെന്ന് കരുതി പിടിച്ചതാ…”

“മാഡം… സോറി.. ഞാൻ അറിയാതെയാ… വീഴരുതെന്ന് കരുതി പെട്ടെന്ന് പിടിച്ചതാ…”

“അതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല. അതിന്റെ പാട് ഇന്നും അവിടെയുണ്ട്. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ നിന്റെ ആ വിരലുകളുടെ പിടുത്തം എനിക്ക് ഇപ്പോഴും ഫീൽ ചെയ്യുന്നുണ്ട്. അത്രയ്ക്ക് ആർത്തിയോടെ അല്ലായിരുന്നോ നീയെന്റെ മൊല പിടിച്ചുഞെരിച്ചത്?”

“ മാഡം… പ്ലീസ്… ഇങ്ങനൊന്നും പറയല്ലേ.. സാറെങ്ങാനും കേട്ടാൽ…” അവൻ വാക്കുകൾക്കായി തപ്പി.

“അരവിന്ദിനെ വിട്ടേക്ക് ഗോകുൽ. അവൻ ഇപ്പോൾ എവിടെയാണെന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞില്ലേ? നമുക്കിടയിൽ ഇപ്പോൾ നമ്മൾ രണ്ടുപേരും ഈ രാത്രിയും മാത്രമേയുള്ളൂ. നീയൊന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്ക്… എന്റെ ഈ ശരീരത്തിനായി മഹേഷ് പത്ത് വർഷമാണ് പിന്നാലെ നടന്നത്… മഹേഷ് മാത്രമല്ല.. എത്രയോ പുരുഷന്മാർ… നിനക്ക് വേണമെന്ന് വെച്ചാൽ അത് നിന്റേത് മാത്രമാക്കാം. ഞാനുറപ്പ് തരാം… നിൻ്റെ ജീവിതത്തിൽ ഇനി കടന്നുവരാനുള്ള ഏത് പെണ്ണിനും തരാൻ കഴിയാത്ത അത്രയും സുഖം ഞാൻ നിനക്ക് തരാം.. അരവിന്ദിന് എന്നെ വിട്ടുകളയാൻ മടിയുള്ളത് പോലും മറ്റൊരാൾ അത് അനുഭവിക്കരുതെന്ന വാശിയിലാണ്. പക്ഷേ എനിക്ക്…. നിന്റെ ആ മസ്സിലുകൾക്കിടയിൽ അമർന്ന് കിടക്കാൻ എനിക്ക് എന്ത് മോഹമുണ്ടെന്ന് അറിയാമോ? ആ സ്റ്റിയറിങ് പിടിച്ച് തഴമ്പിച്ച ആ കൈകൾ എന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഇഴഞ്ഞപ്പോൾ ഇന്നലെ തോന്നിയ ആ സുഖം… അതൊന്ന് കൂടി അനുഭവിക്കണമെന്നുണ്ട്.”