മഹേഷ് പതുക്കെ നടന്ന് അവളുടെ ടേബിളിന് അരികിലെത്തി. വിസ്കിയുടെ ലഹരിക്കിടയിലും അവളുടെ ദേഹത്തു നിന്നുള്ള ആ വിലകൂടിയ പെർഫ്യൂമിൻ്റെ മണവും ശരീരത്തിൻ്റെ ചൂടും അടുത്തറിഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിലൊരു വിറയൽ പാഞ്ഞു. മുമ്പും ഒരുപാട് പെണ്ണുങ്ങളെ അറിഞ്ഞതാണ്. പക്ഷേ ഇവൾക്ക് മാത്രം എന്തോ ഒരു പ്രത്യേകത പോലെ. അവൻ്റെ നിഴൽ വീണതും അനുപമ പതുക്കെ ഗ്ലാസ്സിൽ നിന്നും തലയുയർത്തി. അഞ്ജനമെഴുതിയ ആ കണ്ണുകളിൽ മദ്യത്തിൻ്റെ ചെറിയൊരു ചുവപ്പും ചുണ്ടിൽ വശ്യമായ ഒരു കള്ളച്ചിരിയുമുണ്ടായിരുന്നു.
“എന്താ മിസ്റ്റർ മഹേഷ്… അവിടിരുന്ന് വായിനോക്കി രണ്ടിനും മതിയായോ?” അനുപമ കുഴഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ചിരിച്ചു.
മഹേഷ് ഒന്ന് ചമ്മിയെങ്കിലും പതറാതെ അവൾക്കിട്ടൊന്ന് താങ്ങി. “അതുപിന്നെ… ഒരു പഴയ ചുരിദാറിക്കാരിയെ നോക്കിയിട്ട് ഇവിടെങ്ങും കണ്ടില്ല. പകരമൊരു കറുത്ത സാരിയൊക്കെ ഉടുത്ത് നിൽക്കുന്ന ഈ തെറിച്ച മോഡൺ പെണ്ണേതാണെന്ന് നോക്കിയതാ. ആളത് തന്നെയാണോന്ന് ഉറപ്പിക്കാൻ….”
“ആളത് തന്നെയാണോന്ന് അറിയാൻ വല്ലപ്പോഴും മുഖത്തേക്കും നോക്കണം മോനേ! താഴെ മാത്രം നോക്കിയാൽ എങ്ങനെ മനസ്സിലാവാനാ?” അനുപമ കുലുങ്ങിച്ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ അവളുടെ നിറഞ്ഞ മാറിടങ്ങൾ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ കിടന്ന് ആഞ്ഞുതുളുമ്പുന്നത് അവന് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. അവൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയപ്പോൾ അനീഷ് എപ്പോഴേ അവിടെന്ന് വലിഞ്ഞിരുന്നു.
“അവനെ നോക്കണ്ട. നിന്നെപ്പോലെ അല്ലെടാ ചെക്കാ അവൻ… ഒരു പെണ്ണൊന്ന് ഇരുത്തിനോക്കിയാൽ അപ്പോഴേ വലിയും അവൻ..” അതും പറഞ്ഞ് അവൾ അറിയാതെയെന്ന പോലെ സാരിയുടെ തലപ്പ് ഒന്നുകൂടി പതുക്കെ തോളിൽ നിന്നും താഴേക്ക് നീക്കി ഇട്ടു.
