നീലച്ചിറകുള്ള മോഹങ്ങൾ 1 [ഒലിവർ] 112

​മഹേഷ് പതുക്കെ നടന്ന് അവളുടെ ടേബിളിന് അരികിലെത്തി. വിസ്കിയുടെ ലഹരിക്കിടയിലും അവളുടെ ദേഹത്തു നിന്നുള്ള ആ വിലകൂടിയ പെർഫ്യൂമിൻ്റെ മണവും ശരീരത്തിൻ്റെ ചൂടും അടുത്തറിഞ്ഞപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിലൊരു വിറയൽ പാഞ്ഞു. മുമ്പും ഒരുപാട് പെണ്ണുങ്ങളെ അറിഞ്ഞതാണ്. പക്ഷേ ഇവൾക്ക് മാത്രം എന്തോ ഒരു പ്രത്യേകത പോലെ. അവൻ്റെ നിഴൽ വീണതും അനുപമ പതുക്കെ ഗ്ലാസ്സിൽ നിന്നും തലയുയർത്തി. അഞ്ജനമെഴുതിയ ആ കണ്ണുകളിൽ മദ്യത്തിൻ്റെ ചെറിയൊരു ചുവപ്പും ചുണ്ടിൽ വശ്യമായ ഒരു കള്ളച്ചിരിയുമുണ്ടായിരുന്നു.

​“എന്താ മിസ്റ്റർ മഹേഷ്… അവിടിരുന്ന് വായിനോക്കി രണ്ടിനും മതിയായോ?” അനുപമ കുഴഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ ചിരിച്ചു.

​മഹേഷ് ഒന്ന് ചമ്മിയെങ്കിലും പതറാതെ അവൾക്കിട്ടൊന്ന് താങ്ങി. “അതുപിന്നെ… ഒരു പഴയ ചുരിദാറിക്കാരിയെ നോക്കിയിട്ട് ഇവിടെങ്ങും കണ്ടില്ല. പകരമൊരു കറുത്ത സാരിയൊക്കെ ഉടുത്ത് നിൽക്കുന്ന ഈ തെറിച്ച മോഡൺ പെണ്ണേതാണെന്ന് നോക്കിയതാ. ആളത് തന്നെയാണോന്ന് ഉറപ്പിക്കാൻ….”

​“ആളത് തന്നെയാണോന്ന് അറിയാൻ വല്ലപ്പോഴും മുഖത്തേക്കും നോക്കണം മോനേ! താഴെ മാത്രം നോക്കിയാൽ എങ്ങനെ മനസ്സിലാവാനാ?” അനുപമ കുലുങ്ങിച്ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ അവളുടെ നിറഞ്ഞ മാറിടങ്ങൾ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ കിടന്ന് ആഞ്ഞുതുളുമ്പുന്നത് അവന് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. അവൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയപ്പോൾ അനീഷ് എപ്പോഴേ അവിടെന്ന് വലിഞ്ഞിരുന്നു.

​“അവനെ നോക്കണ്ട. നിന്നെപ്പോലെ അല്ലെടാ ചെക്കാ അവൻ… ഒരു പെണ്ണൊന്ന് ഇരുത്തിനോക്കിയാൽ അപ്പോഴേ വലിയും അവൻ..” അതും പറഞ്ഞ് അവൾ അറിയാതെയെന്ന പോലെ സാരിയുടെ തലപ്പ് ഒന്നുകൂടി പതുക്കെ തോളിൽ നിന്നും താഴേക്ക് നീക്കി ഇട്ടു.