നീലച്ചിറകുള്ള മോഹങ്ങൾ 1 [ഒലിവർ] 112

“അരവിന്ദ്… ഒന്ന് നിൽക്ക്. എന്തിനാ ഇത്ര ധൃതി? നീ പോയി ഒന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വാ. നിന്റെ ഈ വിയർപ്പിന്റെ മണവും കൊണ്ട് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരണ്ട.” അവൾ പരമാവധി കൗശലത്തോടെ അയാളെ തള്ളിമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു.

“കുളിയൊക്കെ പിന്നെ… എത്ര ദിവസമായി നിന്നെ ഒന്ന് അറിഞ്ഞ് പൂശിയിട്ട്! ഈ കോലത്തിൽ കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് ഒട്ടും സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലെടി.”

അയാൾ നൈറ്റിയുടെ അടിയിലൂടെ കൈകൾ കടത്തി, അവൾ വെട്ടിയൊതുക്കി വെച്ചിരുന്ന ആ പൂറ്റിലെ തെറിച്ചുനിന്ന കന്തിൽ പിടിച്ചൊരു ഞെരിപ്പായിരുന്നു. “ഹോ… നീ ശരിക്കും മൂത്തിരിക്കുകയാണല്ലോ… ഞാനൊന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചപ്പോഴേക്ക് ഇത്രയും ഒലിച്ചിട്ടാണോ നീയിത്ര ജാഡ കാണിക്കുന്നത്!”

ഗോകുലിനെ പ്രതീക്ഷിച്ച് കിടന്നപ്പോൾ തന്റെ പൂറ്റിൽ നിന്നും ഒലിച്ചിറങ്ങിയ നനവാണെന്ന് ഈ ചെറ്റയോട് വിളിച്ചു പറയാൻ പറ്റുന്നില്ലല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ, തന്നോട് തന്നെ തോന്നിയ പുച്ഛത്തിൽ അവൾ അറിയാതെ ചിരിച്ചുപോയി.

അരവിന്ദ് ഷർട്ടൂരിയെറിഞ്ഞ് ഒരു പെരുമ്പാമ്പ് ഇരയെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കുന്നത് പോലെ അവളെ ബെഡിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടപ്പോൾ അനുപമയുടെ ഉള്ളൊന്ന് കിടുങ്ങി. ഗോകുലിന്റെ ഉരുക്കുശരീരത്തിന്റെ കരുത്തറിയാൻ ദാഹിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഈ സമയത്ത് തന്നെ ഈ മനുഷ്യൻ… അവന് വേണ്ടി ചായം തേച്ച് ചുവപ്പിച്ച തന്റെ തടിച്ചുമലർന്ന ചുണ്ടുകളെ നുകരാൻ നോക്കുന്ന ഭർത്താവിന്റെ ചുംബനത്തെ അവൾ വെറുപ്പോടെ മുഖം വെട്ടിച്ചു മാറ്റി. പക്ഷേ എത്രത്തോളം ചെറുത്തു നിൽക്കും? ഈ നാറിയ്ക്ക് തന്നെ വേണമെന്ന് ഉറപ്പായ സ്ഥിതിക്ക് ദേഹം നോവാൻ ഇടയാക്കാതെ വഴങ്ങിക്കൊടുക്കുക തന്നെ. ആ നേർത്ത കറുത്ത നൈറ്റിക്കുള്ളിലെ അവളുടെ ലോലമായ മേനി അയാളുടെ ശരീരത്തിന് കീഴ്പ്പെട്ടു.