നീലച്ചിറകുള്ള മോഹങ്ങൾ 1 [ഒലിവർ] 112

പത്തു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അരവിന്ദ് കൂർക്കം വലിക്കാൻ തുടങ്ങി. അനുപമ മെല്ലെ തന്റെ വയറിൽ ചുറ്റിയിരുന്ന അയാളുടെ കൈ തള്ളിമാറ്റി എഴുന്നേറ്റു. ഒരു പെരുമ്പാമ്പിനെ പോലെ തന്നെ വിഴുങ്ങിയിട്ട് കിടക്കുന്ന അയാളെ കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യമാണ് അവൾക്ക് തോന്നിയത്. എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്കുമ്പോൾ അവളുടെ പൂറ്റിൽ നിന്നും ഭർത്താവിന്റെ പാൽ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു ജീവൻ ഉണ്ടാക്കാൻ ശേഷിയില്ലാത്ത ആ വൃത്തികെട്ട ശുക്ലം തുടയിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങുന്നത് അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു അസ്വസ്ഥത തോന്നി. ഉടനെ ബാത്റൂമിൽ പോയി സോപ്പുപയോഗിച്ച് ശരീരം ആഞ്ഞുരച്ച് കഴുകി. അയാളുടെ ഓരോ സ്പർശനത്തെയും ശരീരത്തിൽ നിന്ന് മായ്ച്ചുകളയാൻ എന്നവണ്ണം. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി അവൾ തന്റെ മുടി ഒതുക്കി. ആ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ ഭയമില്ലായിരുന്നു, പകരം താൻ തുടങ്ങിവെച്ച വലിയൊരു കെണിയുടെ വിജയം കാണുന്ന വേട്ടക്കാരിയുടെ തിളക്കമായിരുന്നു.

അയാൾ കൂർക്കം വലിച്ച് ഉറങ്ങുന്ന ആ മുറിയിലേക്ക് അവൾ തിരികെ നടന്നു. ജനാലയ്ക്കൽ വന്ന് പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി അവൾ മനസ്സിൽ മന്ത്രിച്ചു:

“ ഗോകുൽ… ഇനി നിനക്ക് പേടിക്കാനില്ല, പക്ഷേ നീ വരണം. എനിക്ക് നിന്റെ ചോര വേണം. എന്റെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ നിന്റെ കുഞ്ഞ് വളരണം. അരവിന്ദിന്റെ ഹുങ്കിന് അറുതി വരുത്താൻ നിന്റെ ആ വിത്ത് എനിക്ക് വേണം. വരും… നീ വൈകാതെ എന്നെത്തേടി വരും…”