നീലച്ചിറകുള്ള മോഹങ്ങൾ 2 [ഒലിവർ] 99

​ആ ക്രൂരമായ വാക്കുകൾ കേട്ട് അനുപമ തകർന്നുപോയി. കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് വെള്ളം ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അത് സങ്കടം കൊണ്ടായിരുന്നില്ല, ഗോകുലിന്റെ ഉള്ളിലെ അതേ കലി തന്നെയായിരുന്നു അവളുടെ ഉള്ളിലും. സ്വന്തം ശരീരം ഉപയോഗിച്ചും അവൾ നടത്തുന്ന ആ വലിയ പോരാട്ടത്തെയും തന്ത്രത്തെയുമൊക്കെ അവൻ ഇത്രയും നീചമായി ചിത്രീകരിച്ചല്ലോ എന്നോർത്തപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു അമർഷം തോന്നി..

​​”ഞാൻ അതൊക്കെ ആസ്വദിച്ചെന്നാണോ നീ കരുതുന്നത്?” അവൾ വിറയലോടെ ചോദിച്ചു. “അവിടെ മനസ്സോടെ ഞാൻ കിടന്നുകൊടുത്തത് അയാൾക്കായിരുന്നെന്ന് നിനക്ക് ശരിക്കും തോന്നുന്നുണ്ടോ?” ഒരു പോരുകോഴിയെപ്പോലെ മുന്നോട്ട് കയറിനിന്ന് അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിയായിരുന്നു ആ ചോദ്യം.

​”എന്റെ കണ്ണ് കൊണ്ട് കണ്ടതാ… ചെവി കൊണ്ട് കേട്ടതാ!” അവൻ തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.

​”നീ ഒന്നും കേട്ടിട്ടില്ല! കാണുന്നതും കേൾക്കുന്നതും ഒന്നുമല്ല സത്യം!” അവൾ നിലവിളിച്ചു. “എന്റെ മനസ്സിൽ എന്താ നടക്കുന്നതെന്ന് നിനക്കറിയില്ല! അയാൾക്കൊപ്പം കിടന്നതിന്റെ കൂലി എന്താണെന്ന് നിനക്ക് ചിന്തിക്കാൻ പോലും പറ്റില്ല!”

​”എനിക്ക് അറിയുകയും വേണ്ട!” അവൻ ഒച്ചവെച്ചു. “മുതലാളി ഇല്ലാത്തപ്പോൾ അവന്റെ എച്ചിൽ തിന്നാനുള്ള പട്ടിയല്ല ഡ്രൈവർ!”

പെട്ടെന്നാണ് അവളുടെ കൈ അവന്റെ കവിളത്ത് ആഞ്ഞടിച്ചത്. ഒരു വെടിയൊച്ച പോലെ ആ മുറിയിൽ അത് മുഴങ്ങി.

​ഇരുവരും ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് അനങ്ങാതെ നിന്നു. ഗോകുലിന്റെ കവിളിൽ ചുവന്ന പാട് തെളിഞ്ഞുവന്നു. അത്രമേൽ ശക്തമായ അടിയായിരുന്നതിനാൽ അതിന്റെ നീറ്റൽ കഠിനമായിരുന്നു. അതിന് സമാനമായൊരു നീറ്റൽ അനുപമയുടെ കണ്ണുകളിലും ആളിക്കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവളുടെ കൈ വായുവിൽ വിറച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.