ഒടുവിൽ, സകല വീര്യവും വലിച്ചെടുത്ത് കുടിച്ചുതീർത്തുകൊണ്ട് ഒരു ജോലി തീർത്ത സംതൃപ്തിയോടെ അവർ പതുക്കെ നിവർന്നിരുന്നു, ലിപ്സ്റ്റിക്ക് തേച്ച ചുണ്ടിന്റെ കോണിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരുന്ന അവന്റെ പാലിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ തള്ളവിരൽകൊണ്ട് മനോഹരമായി തുടച്ചുമാറ്റി. എന്നിട്ട് അതിനെ നൊട്ടിനുണഞ്ഞു.
“ഉംം.. നല്ല ടേസ്റ്റ്… കുറേക്കാലമായി ഇത്രയും ഫ്രഷ് കുണ്ണപ്പാല് കുടിച്ചിട്ട്…” ചായം തേച്ച ചുണ്ടുകൾ വിടർത്തി അവർ ചിരിച്ചു. “ചെറുപ്പക്കാരനായത് കൊണ്ടാ…” ആ യക്ഷിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു ക്രൂരമായ വിജയഭാവം തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
******
ആശുപത്രി വരാന്തയിലെ ആ മരുന്നിന്റെ മണം അടിച്ചപ്പോഴേ ദീപയ്ക്ക് എന്തോ പോലെ തോന്നി. റോഡിലെ ആ പൊടിയും ബഹളവും കഴിഞ്ഞ് ആശുപത്രിയുടെ ആ തണുപ്പിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ ഒരു വല്ലാത്ത മരവിപ്പ്. സരസ്വതിയമ്മയുടെ കരച്ചിൽ ആ വരാന്തയാകെ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെയുള്ള നഴ്സുമാരും രോഗികളുടെ കൂടെ വന്നവരുമൊക്കെ ഇവരെത്തന്നെ ഉറ്റുനോക്കുന്നുണ്ട്. അനീഷിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചായിരുന്നു അമ്മയുടെ നിലവിളി. അവരുടെ നിലവിട്ടുള്ള കെട്ടിപ്പിടുത്തത്തിൽ അനീഷിന്റെ മുഖമൊക്കെ വല്ലാതെ വിളറിപ്പോയിരുന്നു.
അവരുടെ തൊട്ടുപിന്നാലെ തന്നെ ദീപയുമുണ്ടായിരുന്നു. പുറമേക്ക് നല്ല വിഷമം അഭിനയിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, സത്യം പറഞ്ഞാൽ അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത ആശ്വാസമായിരുന്നു. ” ഇന്ന് അയാൾ കുറച്ച് ദിവസത്തേക്ക് വീട്ടിലേക്ക് വരില്ല…” ആ ഒരു ചിന്ത അവളുടെ മനസ്സിന് അത്രയും സമാധാനം കൊടുത്തു.
