സാധാരണ ആണുങ്ങൾ പറയുന്ന ആ സിനിമാഡയലോഗ് ആ നാൽപ്പത്തിരണ്ടുകാരിയുടെ നാവിലൂടെ കേട്ടതും ഗോകുലിന്റെ മുഖം നാണം കൊണ്ടും ദേഷ്യം കൊണ്ടും ചുവന്നു തുടുത്തു. “അതൊക്കെ എന്റെ പേഴ്സണൽ കാര്യമാ… അതിൽ നിങ്ങൾ ഇടപെടണ്ട,” അവൻ വിക്കി വിക്കി പറഞ്ഞു.
“നിന്റെ സകല കാര്യങ്ങളും ഇനി എന്റെയും കൂടിയാണ് ഗോകുൽ,” മധുരമായിട്ടാണെങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്തൊരു കൊളുത്തുണ്ടായിരുന്നു. “ഞാൻ നിന്നെ ഒന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ നോക്കുകയാണ്. ഇത്രയും ഗ്ലാമറുള്ള ചെക്കൻ, കഷ്ടപ്പെട്ട് പണിയെടുക്കുന്നു, വീട്ടിലേക്ക് പണമയക്കുന്നു… ഇതുതന്നെ ജീവിതം. നിന്റേതായ ഒരു ലൈഫും സന്തോഷവുമൊന്നും നിനക്കില്ലേ? മൂത്രമൊഴിക്കാൻ അല്ലാതെ നിന്റെ സുന എന്തിനെങ്കിലും എടുക്കാറുണ്ടോ? എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പൂഴ്ത്തിവെച്ചിരിക്കുന്നത്? ആദ്യരാത്രിയ്ക്ക് വേണ്ടിയോ? അതോ തിരിച്ച് ചെല്ലുമ്പോ നിന്റെ മറ്റവൾക്ക് കൊടുക്കാനോ?”
അവൾ പരിഹാസത്തോടെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. “പ്രേമവും അതിലെ സൗന്ദര്യപ്പിണക്കവും ജാഡയുമൊക്കെ അത് താങ്ങാൻ ശേഷിയുള്ള പണക്കാർക്കുള്ള ഏർപ്പാടാണ് മോനേ. നമ്മളെപ്പോലെയുള്ളവർക്ക് എല്ലാം വെറും കൊടുക്കൽ വാങ്ങലുകൾ മാത്രമാണ്. അതിപ്പോ പകരം പണമായാലും സുഖമായാലും ശരി, നമുക്ക് വേണ്ടത് നടക്കണം, അത്രേയുള്ളൂ.”
ബിരിയാണി കഴിക്കുന്നത് മതിയാക്കി അവൾ ഒരു ടിഷ്യൂ എടുത്ത് വിരലുകൾ തുടച്ചു. ആ തക്കത്തിന്, മേശയ്ക്കടിയിൽ ആരും കാണാതെ തന്റെ വലതുകാലിലെ ചെരുപ്പ് മെല്ലെ കാലുകൊണ്ട് തള്ളിയൂരി. പ്ലേറ്റിലെ ഭക്ഷണത്തിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്ന ഗോകുൽ ഇതൊന്നും അറിഞ്ഞില്ല. എങ്ങനെയെങ്കിലും സാൻവിച്ച് കഴിച്ച് ഈ സാഹചര്യത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനായിരുന്നു അവന്റെ ശ്രമം.
