” എന്താ സിനി ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്? ഞാനെന്ത് വേണമെന്നാ…” അഞ്ജുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ഉത്കണ്ഠ ഒരു തീക്കനലായി പടർന്നു.
സിനിയും സിമ്രാനും പരസ്പരം നോക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ചു. സിമ്രാൻ വളരെ ശാന്തമായി, എന്നാൽ പേടിപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയിൽ ഹിന്ദിയില് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.
” ഹോസ്റ്റലിൽ ആർക്കും അറിയാത്ത കാര്യം നിനക്ക് വളരെ മുമ്പേ തന്നെ മനസ്സിലായെന്ന് അറിയാം. അത് മറ്റാരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ… പിന്നെ നിന്റെ ഭാവി ഇവിടെ എന്താകുമെന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് ഉറപ്പ് തരാൻ പറ്റില്ല. മനസ്സിലായല്ലോ?”
അഞ്ജുവിന്റെ ചോര മരവിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി. അവരുടെ രഹസ്യം തനിക്ക് അറിയാവുന്നത് അവർക്ക് എത്രത്തോളം പേടിയുണ്ടാക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
” എന്നുവെച്ച് ഞങ്ങൾക്ക് ഇനിയുമിങ്ങനെ നിന്നെ പേടിച്ച് ഓരോന്ന് ഒളിച്ചും പാത്തും ചെയ്യാനാവില്ല. മടുത്തു. അതുകൊണ്ട് നീ വരുന്നതിന് മുമ്പ് എങ്ങനെയായിരുന്നോ അതുപോലെ തന്നെ ഇനിമുതൽ രാത്രിയിൽ ഞങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങൾ നടക്കും. പക്ഷേ അതൊക്കെ ഞങ്ങളുടെ പേഴ്സണൽ കാര്യമാണ്. എന്നാൽ നീ കാൺകെ ചെയ്യുന്നതിൽ സിമ്രാന് ചെറിയ ബുദ്ധിമുട്ടുമുണ്ട്… അതുകൊണ്ട് നിനക്ക് മുന്നിൽ രണ്ട് വഴികളുണ്ട്.. ഒന്നുകിൽ നാളെത്തന്നെ ഈ മുറി വിട്ടുപോവുക. അല്ലെങ്കിൽ..” സിനി സിമ്രാനെ നോക്കി.
സിമ്രാൻ അഞ്ജുവിന്റെ മുഖത്തിന് അടുത്തേക്ക് ചാഞ്ഞുനിന്നു,
” നീയും ഞങ്ങളുമായി സഹകരിക്കുക.”
” എങ്ങനെ… എങ്ങനെ സഹകരിക്കണമെന്ന്?” അഞ്ജുവിന്റെ ശബ്ദം തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി.
” ആദ്യം ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതൊക്കെ വെറുതെ കണ്ടോണ്ടിരുന്നാൽ മതി. ഒരാൾ കാണാൻ ഉണ്ടെങ്കിൽ ഞങ്ങൾക്കും പലതും ചെയ്യാൻ താല്പര്യവും ആവേശവും കൂടും. കണ്ടിഷ്ടപ്പെട്ട് കഴിയുമ്പോൾ നിനക്കും കൂടാം.” സിനി ചുണ്ടിൽ ക്രൂരമായൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
