നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 14 [കാവൽക്കാരൻ] 1280

​”If we are proceeding with the plan, we need more men… Just increase the team strength. We can’t handle this with the current squad.”

​അവളുടെ വാക്കുകളിൽ നിന്നും, അവർ നേരിട്ടത് സാധാരണ ഒരു പ്രശ്നമല്ലെന്നും, കാര്യങ്ങൾ അവരുടെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾക്ക് അപ്പുറത്താണെന്നും വ്യക്തമായിരുന്നു…

“Understood Sir… We will wait for your command.”

​പല്ലുകൾ അണച്ചുകൊണ്ട്, ഉള്ളിലെ അമർഷം പരമാവധി കടിച്ചമർത്തി അവൾ പറഞ്ഞു.

​കാൾ കട്ട് ചെയ്തതും, അത്രയും നേരം പിടിച്ചുനിർത്തിയ അവളുടെ നിയന്ത്രണം അണപൊട്ടിയിരുന്നു. കയ്യിലിരുന്ന ഫോൺ അവൾ സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് ഇരുട്ടിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. ദൂരെ ഏതോ പാറക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ തട്ടി അത് ചിതറുന്ന ശബ്ദം നിശബ്ദതയിൽ മുഴങ്ങി.

​പിന്നെ, കലിയിളകിയ ഒരു സിംഹിയെപ്പോലെ അവൾ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടന്നു. ഉള്ളിലെ ദേഷ്യം എന്തുചെയ്യണം എന്നറിയാതെ അവൾ വീർപ്പുമുട്ടുകയായിരുന്നു.

​പെട്ടെന്ന​വൾ നിന്നു. ശേഷം തിരിഞ്ഞു വന്ന്, തന്റെ സകല കോപവും ആവാഹിച്ച് കാറിന്റെ ബോണറ്റിലേക്ക് ആഞ്ഞൊരു അടി

​”ഠോ…!!”

​അതൊരു വെറും അടിയായിരുന്നില്ല…

​ഒരു വെടിമരുന്ന് ശാലയ്ക്ക് തീപിടിച്ചതുപോലെയുള്ള സ്ഫോടനശബ്ദം!​

സാധാരണ ഒരു മനുഷ്യന്റെ കൈക്കരുത്തിന് അപ്പുറമായിരുന്നു അത്. മദമിളകിയ ഒരു കൊമ്പനാന തന്റെ തുമ്പികൈക്കൊണ്ട് ആഞ്ഞടിച്ചാൽ ഉണ്ടാകുന്ന അതേ പ്രകമ്പനം.

​ആ അടിയുടെ ആഘാതത്തിൽ ബോണറ്റിലെ പൊടിപടലങ്ങളും, ചുറ്റും തളം കെട്ടി നിന്ന മഞ്ഞും പുകപോലെ ഉയർന്നു പൊങ്ങി.