നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 14 [കാവൽക്കാരൻ] 1280

 

​ആ സുഖത്തിൽ നിന്നും ഞെട്ടി ഉണർന്ന് നോക്കുമ്പോൾ, റോസിന്റെ മുഖത്ത് വല്ലാത്തൊരു ഭാവഭേദം. പേടിയാണോ അതോ ഞെട്ടലാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത ഒന്ന്.

 

​”എന്താ…?”

 

​കൃതികയുടെ പതുങ്ങിയുള്ള ചോദ്യം…

 

എന്നാൽ അതിന് അവൾ മറുപടി തന്നത് തന്റെ ചൂണ്ടുവിരൽ ചുണ്ടോട് ചേർത്തായിരുന്നു..

 

​അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയം നിഴലിച്ചിരുന്നു.

 

ആ നീക്കത്തിൽ എന്തോ പന്തികേടുണ്ടെന്ന് തോന്നിയതും ഞാനും കൃതികയും ശ്വാസം പോലും വിടാതെ നിശബ്ദരായി.

 

​ചുറ്റും പെട്ടെന്നൊരു മരണ നിശബ്ദത പടർന്നതുപോലെ… കാറ്റിന്റെ മർമ്മരം പോലും നിലച്ച ആ നിമിഷം.

​ആ കനത്ത നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് ദൂരെ നിന്നും ഒരു ഇരമ്പൽ ഒഴുകിയെത്തി.

 

​അതൊരു വണ്ടിയുടെ ശബ്ദമായിരുന്നു!

​ആരോ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ട്…

 

ശബ്ദം കേട്ട ഭാഗത്തേക്ക് ഞാൻ ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കി.

 

​മലയിലേക്കുള്ള ആ വഴി…

 

കട്ടപിടിച്ച കോടമഞ്ഞ് കാരണം അത് എവിടെയാണെന്ന് പോലും വ്യക്തമായി കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

​പക്ഷേ, ആ മഞ്ഞിന്റെ വെളുത്ത പുകച്ചുരുളുകൾക്കിടയിലൂടെ, രണ്ട് വെള്ള വെളിച്ചം തിളങ്ങി വരുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു.

 

​നിമിഷങ്ങൾ കഴിയുന്തോറും ആ പ്രകാശം തെളിഞ്ഞുവരുന്നതിനൊപ്പം, വണ്ടിയുടെ ഇരമ്പലും ഉച്ചത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് നേരെ അടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു…

 

ആ വെളിച്ചം കണ്ടതും കൃതിക വെപ്രാളത്തോടെ ചാടി എഴുന്നേറ്റു. ശേഷം എന്നെയും വലിച്ച് എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.

 

​പിന്നെ ഒരൊറ്റ ഓട്ടമായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ രണ്ട് പേരുടെയും കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് വലിച്ച്, വഴിയരികിൽ കണ്ട അത്യാവശ്യം വലിപ്പമുള്ള ഒരു പാറയുടെ പിന്നിലേക്ക് അവൾ ഓടി.