നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 17 [കാവൽക്കാരൻ] 122

 

“ഇത്തവണ അതിന്റെ ശക്തി ആയിരം മടങ്ങായിരുന്നു പൊന്നൂസേ.

വെറുമൊരു അലർച്ചയായിരുന്നില്ല… ഭൂമിയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും പാറക്കെട്ടുകൾ പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള ഒരു മുഴക്കം.

 

എന്റെ കാതുകൾ പൊട്ടിപ്പോകുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.

പക്ഷേ, ഏറ്റവും ഭീകരമായ കാഴ്ച അതൊന്നുമായിരുന്നില്ല…

ആ ശബ്ദം കേട്ടതും, അതുവരെ ശാന്തമായി നിന്ന ആ പൂക്കളും വള്ളികളും… അവ പേടിച്ചരണ്ടതുപോലെ വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി!

കാറ്റില്ലാതെ തന്നെ അവ ആടിയുലയുന്നു… വള്ളികൾ പാമ്പുകളെപ്പോലെ പിരിയുന്നു… വിടർന്നു നിന്ന പൂവുകൾ ഭയം കൊണ്ട് ഇതളുകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് ചുരുങ്ങുന്നു…

 

ആ മലയുടെ ഹൃദയം ഭയം കൊണ്ട് പിടയ്ക്കുകയാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിപ്പോയി.”

 

ആമിയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.

 

“ഭയം കൊണ്ട് ഞാനും നിധിയും നിന്നെ ഇറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ നിമിഷമാണ് ഞങ്ങൾ ആ സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.

കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോൾ… ആ ശബ്ദം വരുന്നത് ഗുഹയുടെ മുകളിൽ നിന്നോ വശങ്ങളിൽ നിന്നോ ആയിരുന്നില്ല.

 

മറിച്ച്… നമ്മൾ കാലിനടിയിൽ നിന്നായിരുന്നു!

 

നമ്മൾ ചവിട്ടി നിൽക്കുന്ന ആ തറയ്ക്ക് താഴെ… ആ ചെറിയ ദ്വാരത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ… ഭൂമിയുടെ ഏതോ അജ്ഞാത അറയിൽ നിന്ന്…

അടക്കി വെക്കപ്പെട്ട ഏതോ ഭീകരമായ ശക്തി, ചങ്ങലകൾ പൊട്ടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ… ആ ശബ്ദം താഴെ നിന്നും മുകളിലേക്ക് ഇരമ്പിക്കയറുകയായിരുന്നു……”

 

ആമി പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും, എന്റെ മനസ്സ് കടിഞ്ഞാണില്ലാത്ത കുതിരയെപ്പോലെ പായുകയായിരുന്നു.

The Author

കാവൽക്കാരൻ

"വരികളിൽ മറഞ്ഞൊരു നിഴൽ... "--കാവൽക്കാരൻ Insta:-kaavalkkaran__

1 Comment

Add a Comment
  1. കാവൽക്കാരൻ

    നിങ്ങൾ ആരുടെ ഫാനാണ്

    ആമി “🤍”
    നിധി “❤️”

    please put in the comment section

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *