തെരുവ് വിളക്കിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ആ രൂപങ്ങൾക്ക് ജീവൻ വെച്ചത് പോലെ… അവ മുകളിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ തന്നെ ഉറ്റുനോക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.
താഴെ, വലിയ ഇരുമ്പ് കുമിളകൾ പതിച്ച, ആനയ്ക്ക് പോലും കടക്കാവുന്നത്ര വലുപ്പമുള്ള ഭീമാകാരമായ തടിവാതിൽ അടഞ്ഞു കിടക്കുന്നു. ക്ഷേത്രമതിൽക്കെട്ടിന് ചുറ്റും കരിങ്കൽ പാളികൾ പാകിയ നടപ്പാത.
ആ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ സാമീപ്യം കൊണ്ടാവാം, അവിടെ വീശിയടിക്കുന്ന കാറ്റിന് പോലും പഴമയുടെയും ഒപ്പം ചന്ദനത്തിൻ്റെയും കർപ്പൂരത്തിൻ്റെയും നേരിയ ഗന്ധമുണ്ടായിരുന്നു.
ആ വലിയ ഗോപുരത്തിന്റെ നിഴലിൽ, ഞങ്ങളും ആ തെരുവും വളരെ ചെറുതായതുപോലെ… വല്ലാത്തൊരു ദൈവീകമായ അന്തരീക്ഷം….
“എന്നാൽ നമുക്ക് അകത്തേക്ക് കയറിയാലോ?”
ആ വലിയ ഗോപുരത്തിന്റെ ഭംഗി നോക്കി നിൽക്കുന്നതിനിടയിൽ കൃതിക ചോദിച്ചു.
“പിന്നേ… ആ വാ…”
യാത്രയുടെ ക്ഷീണം കാരണം ഒന്ന് കിടന്നാൽ മതിയെന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു എല്ലാവരും. ഞങ്ങൾ ബാഗുമെടുത്ത് ആ വീടിന്റെ പടിപ്പുര കടന്ന് ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു.
അപ്പോഴാണ് നിധി ആ സംശയം ചോദിച്ചത്.
“അല്ല, അപ്പൊ വീടിന്റെ താക്കോലോ?”
അവളുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒരേപോലെ കൃതികയെ നോക്കി.
കൃതിക പെട്ടെന്ന് അക്കാര്യം ഓർത്തപോലെ ഒന്ന് ഞെട്ടി, വല്ലാതെയൊന്ന് പരിങ്ങി.
“അയ്യോ… അത്…”
അവൾ വേഗം പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഫോൺ എടുത്ത് ആർക്കോ വിളിച്ചു. ഞങ്ങൾ ശേഷം അല്പം മാറിനിന്ന് അവൾ സംസാരിച്ചു…
നിങ്ങൾ ആരുടെ ഫാനാണ്
ആമി “🤍”
നിധി “❤️”
please put in the comment section