നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 18 [കാവൽക്കാരൻ] 1195

അവിടെ പരിശീലനം നടത്തുന്നവരെ കണ്ടപ്പോൾ ഞങ്ങൾ വാ പൊളിച്ചു പോയി.

കറുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച നൂറുകണക്കിന് ആളുകൾ. ചിലർ മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് നിന്ന് വായുവിൽ കൈകാലുകൾ വീശി പരിശീലിക്കുന്നു. മറ്റു ചിലർ കൂട്ടമായി നിന്ന് ഒരേ താളത്തിൽ അഭ്യാസങ്ങൾ കാണിക്കുന്നു. അവരുടെ ഓരോ ചലനത്തിലും വല്ലാത്തൊരു അച്ചടക്കവും കരുത്തും പ്രകടമായിരുന്നു.

കുട്ടികൾ മുതൽ മുതിർന്നവർ വരെ ആ കൂട്ടത്തിലുണ്ട്.

കുറച്ചു മാറി നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച അതിലും മനോഹരമായിരുന്നു.

ഒരു വലിയ ജലാശയം. അതിൽ നിറയെ വിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന വലിയ താമരകൾ. തെളിഞ്ഞ വെള്ളത്തിൽ നീന്തിത്തുടിക്കുന്ന സ്വർണ്ണ നിറമുള്ള അലങ്കാര മത്സ്യങ്ങൾ. ആ ജലാശയത്തിന്റെ നടുവിലായി, വെള്ളത്തിന് മുകളിൽ പണിത ഒരു മണ്ഡപം. അവിടെ കുറേപ്പേർ വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച് കണ്ണടച്ച്, പദ്മാസനത്തിൽ തപസ്സ് ഇരിക്കുന്നത് പോലെ ധ്യാനത്തിലിരിക്കുന്നു. ചുറ്റുമുള്ള ബഹളങ്ങളൊന്നും അവരെ ബാധിക്കുന്നില്ല.

ആ പരിസരത്താവട്ടെ, പലതരം പക്ഷികൾ… വർണ്ണപ്പകിട്ടുള്ള തത്തകളും, പ്രാവുകളും, അപൂർവ്വയിനം പറവകളും ഒക്കെ ആരെയും ഭയക്കാതെ സ്വതന്ത്രമായി പറന്നു നടക്കുന്നു.

ശരിക്കും ഒരു പറുദീസ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാം ഈ സ്ഥലത്തെ….

“എടാ… ഇത് തമിഴ്നാട് തന്നെയാണോ…?”

റോസ് ചുറ്റും നോക്കി അത്ഭുതത്തോടെ ചോദിച്ചു. അവളുടെ ചോദ്യം ന്യായമായിരുന്നു. ജപ്പാനിലോ ചൈനയിലോ എത്തിയ ഒരു പ്രതീതി.

കല്ലുകൾ പാകിയ മനോഹരമായ നടപ്പാതയിലൂടെ ഞങ്ങൾ ഓരോന്നും നോക്കി മുന്നോട്ട് നടന്നു. ആ അന്തരീക്ഷത്തിലെ ശാന്തതയും, ഇടയ്ക്കിടെ കേൾക്കുന്ന പരിശീലനത്തിന്റെ ശബ്ദങ്ങളും വല്ലാത്തൊരു അനുഭൂതിയാണ് നൽകിയത്.