നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 20 [കാവൽക്കാരൻ] 165

നിധിയേക്കാൾ എത്രയോ മടങ്ങ് ആവേശത്തിലായിരുന്നു അവൾ. എന്റെ നഗ്നമായ വിശാലമായ നെഞ്ചിലേക്ക് ആമിയുടെ മൃദുവായ ശരീരം പൂർണ്ണമായും അമർന്നു കിടന്നു. ആ നേർത്ത ബനിയനിലൂടെയും ചെറിയ ട്രൗസറിലൂടെയും അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ വളവുകളും ചൂടും എന്റെ സിരകളിലേക്ക് കാട്ടുതീ പോലെ പടർന്നുകയറുകയായിരുന്നു.

ലഹരി പിടിപ്പിക്കുന്ന ആ ചുംബനത്തിൽ മുറിയിലെ തണുപ്പ് പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതായി. പകരം അവിടെ വല്ലാത്തൊരു ഉഷ്ണവും, അടക്കാനാവാത്ത കാമവും മാത്രം നിറഞ്ഞുനിന്നു. അവരുടെ രണ്ടുപേരുടെയും സ്നേഹവും ആവേശവും എന്നെ മറ്റൊരു ലോകത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോവുകയായിരുന്നു.

ലഹരി പിടിപ്പിക്കുന്ന ആ ഗാഢമായ ചുംബനത്തിൽ നിന്നും ഞാൻ പതുക്കെ അടർന്നു മാറി. എന്റെ ശ്വാസം വിലങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വായുവിനായി ഞാൻ ആഞ്ഞു ശ്വസിച്ചു, നെഞ്ചിടിപ്പ് വല്ലാതെ കൂടിയിരുന്നു. പക്ഷേ… ഇത്രയൊക്കെ ദുരൂഹതകൾക്കും വലിയൊരു ആഘാതത്തിനും ശേഷമുള്ള ഉണർവായിട്ടും, എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു സന്തോഷം അലയടിക്കുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ അവസ്ഥയിലും എനിക്ക് ഭയം തോന്നാത്തത്?

‘ഒന്നും ചിന്തിച്ചു കൂട്ടണ്ട… വരാനുള്ളത് വരട്ടെ, ഈ നിമിഷം പൂർണ്ണമായും ആസ്വദിക്കൂ…’ എന്ന് എന്റെ കാതുകളിൽ ആരോ മന്ത്രിക്കുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. എന്റെ ഉള്ളിലെ പുതിയ ഊർജ്ജം എന്നെ വല്ലാതെ സ്വാധീനിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ കിതപ്പോടെ അവർ രണ്ടുപേരെയും മാറിമാറി നോക്കി. ആ നേർത്ത നിലാവെളിച്ചത്തിൽ, എനിക്കിരുവശത്തുമായി എന്നെത്തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന ആമിയും നിധിയും… ആ നിമിഷം അവർ എനിക്ക് പരിചിതരായ പെൺകുട്ടികളായിരുന്നില്ല, പകരം എന്നെ പൂർണ്ണമായും മയക്കാൻ വന്ന രണ്ട് മാദക സുന്ദരിമാരെപ്പോലെയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്.