ഒരു പുതിയ മനുഷ്യനായി ഉണർന്നതുപോലെ.
അങ്ങനെ ആ അന്ധകാരത്തിൽ വിസ്മയത്തോടെ കിടക്കുമ്പോഴാണ്, എന്റെ വലതുകൈ അറിയാതെ മൃദുവായ എന്തിലോ പോയി തട്ടിയത്.
പെട്ടെന്ന് ഞാൻ ആ ഭാഗത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ആ നേർത്ത നിലാവെളിച്ചത്തിൽ ഞാൻ കണ്ടു… എന്റെ തൊട്ടരികിലായി യാതൊരു ഭയവുമില്ലാതെ, ശാന്തമായി ഉറങ്ങുന്ന ആമിയെ.
അവളുടെ വേഷം കണ്ടപ്പോൾ തന്നേ എനിക്ക് കമ്പിയായി…
വെറുമൊരു ചെറിയ കുട്ടി ട്രൗസറും, ദേഹത്തോട് ഒട്ടിനിൽക്കുന്ന നേർത്തൊരു ബനിയനുമായിരുന്നു അവൾ ധരിച്ചിരുന്നത്. ആ തണുപ്പിലും പുതപ്പില്ലാതെ അവൾ ചുരുണ്ടുകൂടി കിടക്കുകയാണ്.
ഞാൻ കണ്ണുകൾ കുറച്ചുകൂടി ഇരുട്ടിലേക്ക് പായിച്ചു ചുറ്റും പരതി. കട്ടിലിന്റെ ഹെഡ്ബോർഡിലേക്ക് ചാരിയിരുന്ന് മയങ്ങുന്ന നിധിയെ അപ്പോഴാണ് ഞാൻ കണ്ടത്. അവളും നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്.
അവളുടെ മടിയിലേക്ക് തലവെച്ചാണ് ആമി കിടക്കുന്നത് എന്ന് ഇപ്പോഴാണ് ഞാൻ വ്യക്തമായി കണ്ടത്. എന്നെ നോക്കിയിരുന്ന് ക്ഷീണിച്ച് എപ്പോഴോ രണ്ടുപേരും തളർന്നുറങ്ങിപ്പോയതാണെന്ന് ആ കിടപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
പാവങ്ങൾ… എന്റെ ആ അവസ്ഥ കണ്ട് ഇവർ എത്രത്തോളം പേടിച്ചിട്ടുണ്ടാവും!
അവരോടുള്ള വല്ലാത്തൊരു സ്നേഹം ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാൻ മെല്ലെ ബെഡിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ശരീരത്തിന് ഒരു തൂവലിന്റെ ഭാരം പോലുമില്ല. ഞാൻ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു, കാലുകൾ താഴേക്ക് വെക്കാൻ തുടങ്ങിയതും… കാറ്റ് എന്റെ ശരീരത്തെ സ്പർശിച്ചതും… പെട്ടെന്നാണ് ആ വലിയ സത്യം ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.
