ഒരു മന്ത്രത്തിന് കീഴ്പ്പെട്ടവനെപ്പോലെ, ഞാൻ പതുക്കെ ആ പലകയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
അടുത്തെത്തും തോറും അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നും വരുന്ന ആ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധം… മുല്ലപ്പൂവിനോടൊപ്പമുള്ള ആ പെൺഗന്ധം എന്റെ മൂക്കിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. അത് എന്നെ വല്ലാതെ മത്തുപിടിപ്പിച്ചു.
ഞാൻ ആ പലകയുടെ തൊട്ടുമുന്നിൽ ചെന്നു നിന്നു.
അവൾ തലയുയർത്തി എന്നെ നോക്കി. ആ വിടർന്ന കണ്ണുകൾ എന്റെ മുഖത്തു നിന്നും താഴേക്ക്, എന്റെ ട്രാക്ക് പാന്റ്സിനും ബനിയനും ഉള്ളിലൂടെ എന്റെ ശരീരത്തെ ഒന്നു ഉഴിഞ്ഞു നോക്കി.
“ഇപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ട്…? വേദനയുണ്ടോ…?”
അവൾ ചോദിച്ചു. ആ ചോദ്യത്തിൽ പരിഹാസമല്ല, മറിച്ച് വല്ലാത്തൊരു വാത്സല്യമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്….
എന്നാൽ അവളുടെ ചോദ്യത്തിന് എനിക്ക് മറുപടി പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. നാവിൽ വാക്കുകൾ വരാത്തവിധം ഞാൻ മരവിച്ചുപോയിരുന്നു. ആ സാമീപ്യം എന്നെ അത്രമേൽ തളർത്തിയിരുന്നു. എന്റെ തൊണ്ട വരണ്ടുപോയി.
എന്റെ ആ നിൽപ്പ് കണ്ട്, അവളുടെ ചുണ്ടിൽ വിടർന്ന ആ ചിരിക്ക് തിളക്കമേറി. ഒരു കുസൃതിയോടെ അവൾ തലയാട്ടി.
“സാരമില്ല… മാറിക്കോളും…”
അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“നീ പോയി ബാക്കിയുള്ളവരെ വിളിക്ക്… നല്ല ക്ഷീണം കാണും എല്ലാവർക്കും. കുളിച്ചുകഴിഞ്ഞ് താഴേക്ക് വാ… ആഹാരം കഴിക്കാം…”
ഒരു മുതിർന്ന കാരണവരെപ്പോലെ അവൾ പറഞ്ഞെങ്കിലും, ആ സ്വരത്തിൽ തേൻ ഒഴുകുന്നതുപോലത്തെ മാധുര്യമുണ്ടായിരുന്നു.
അത്രയും പറഞ്ഞ് അവൾ ആ തേക്ക് പലകയിൽ നിന്നും സാവധാനം എഴുന്നേറ്റു.
ith oru thavana post cheytha part aan .entho technical issue aanenn thonnunnu….