കാലിലെ സ്വർണ്ണ പാദസരങ്ങൾ കിലുക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ സാവധാനം ഞങ്ങൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു.
എന്റെ ശ്വാസം തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങിപ്പോയി. ആ മുഖം… അത് ഭൂമിയിലുള്ള ഏതെങ്കിലും ഭാഷ വെച്ച് വർണ്ണിക്കാൻ കഴിയുന്നതിനും അപ്പുറമായിരുന്നു. വിടർന്ന വലിയ കണ്ണുകൾ, അതിൽ കാരിരുമ്പിന്റെ കരുത്തും ഒരു കാന്തത്തിന്റെ ആകർഷണവുമുണ്ടായിരുന്നു.
ആ കണ്ണുകളിൽ എഴുതിയ കരിമഷിയുടെ അറ്റം ചെറുതായി ചെവികളിലേക്ക് നീണ്ടിരുന്നു. അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുവന്ന വലിയൊരു പൊട്ട് കുത്തിയിട്ടുണ്ട്. വിളറിയ അവളുടെ വെളുത്ത കവിളുകൾക്ക് താഴെ, തിളങ്ങുന്ന ഒരു വജ്രമൂക്കുത്തി ആ ഇളം വെയിലിൽ വെട്ടിത്തിളങ്ങി.
സാരിയുടെ മുന്താണി അഴിഞ്ഞുപോയതുകൊണ്ട്, അവളുടെ മാറിടത്തിന്റെ വടിവുകൾ ആ ഇറുകിയ ചുവന്ന ബ്ലൗസിൽ പൂർണ്ണമായും വ്യക്തമായിരുന്നു. ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോഴുള്ള അവളുടെ നെഞ്ചിന്റെ ഉയർച്ച താഴ്ചകൾ പോലും ആ നേർത്ത തുണിയിലൂടെ കാണാമായിരുന്നു.
അനാവൃതമായ അവളുടെ വെളുത്ത അരക്കെട്ടിലൂടെയും വയറിലൂടെയും ഊർന്നിറങ്ങുന്ന ചെറിയ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ ആ സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ഉടലിന്റെ അളവുകൾ ഒരു ശില്പി കൊത്തിയെടുത്തതുപോലെ അത്രമേൽ കൃത്യമായിരുന്നു.
അവളുടെ കൊഞ്ചുന്നതുപോലെയുള്ള ആ ചുവന്ന ചുണ്ടുകളിൽ നിഗൂഢമായ ഒരു പുഞ്ചിരി തങ്ങിനിന്നിരുന്നു. ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ വശ്യമായ സൗന്ദര്യം… എന്നാൽ അതിലേറെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു അധികാരം ആ നിൽപ്പിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ ആരെയും പ്രത്യേകിച്ച് നോക്കുന്നില്ലെങ്കിലും, അവളുടെ ആ നോട്ടം ഞങ്ങളുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും ഉള്ളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
ith oru thavana post cheytha part aan .entho technical issue aanenn thonnunnu….