അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടിൽ ഏത് ശിലാഹൃദയനും ഉരുകിപ്പോകും. അവളുടെ സ്പർശനം സിരകളിൽ അമൃതമായി പടരും.
എന്നാൽ, അവളെ ധിക്കരിക്കുകയോ, കോപിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്താൽ… പിന്നെ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ അവനൊരു രക്ഷയുണ്ടാകില്ല. ആ നോട്ടമേറ്റാൽ പാറക്കല്ല് പോലും വെണ്ണീരാകും. അവൾ ചുറ്റിവരിഞ്ഞാൽ പിന്നെ മരണമല്ലാതെ മറ്റൊരു മോചനമില്ല.”
ആ കഥകളിലെ ആ ഭയാനകവും വശ്യവുമായ ദേവതയുടെ മുഖത്തിന്, ഇന്ന് രാവിലെ ആ യോഗാമുറിയിൽ ഞാൻ കണ്ട മാനസയുടെ മുഖമായിരുന്നു. ആ കറുത്ത വസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ വെട്ടിത്തിളങ്ങിയ അവളുടെ ഉടൽവടിവ്, എന്നെ ഒന്നു നോക്കുക മാത്രം ചെയ്ത ആ കാന്തക്കണ്ണുകൾ, ഞാൻ അറിയാതെ എന്നെ അവളിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ച ആ വിയർപ്പിന്റെയും മുല്ലപ്പൂവിന്റെയും ഗന്ധം… അവസാനമായി എന്റെ സിരകളിൽ തീ പടർത്തിയ ആ ഉമ്മ. ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീക്ക് ഇത്രത്തോളം വശ്യതയും, ഒരൊറ്റ സ്പർശനം കൊണ്ട് എന്നെ വായുവിൽ തെറിപ്പിക്കാനുള്ള ശക്തിയുമുണ്ടാകുമോ?
ആ തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോഴും, ഈ ചിന്തകൾ എന്നിൽ വല്ലാത്തൊരു ചിരിയുണ്ടാക്കി.
“ഇനി ഈ പറയുന്ന മാനസ വല്ല നാഗദേവതയുമാണോ?”
ഞാൻ ആമിയെയും നിധിയെയും നോക്കി തമാശയായി ചോദിച്ചു…
എന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും, അതുവരെ എന്റെ കാലുകൾക്കിടയിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരിന്നിരുന്ന നിധി അവളുടെ പ്രവൃത്തി നിർത്തി. അവളുടെ വായുടെ ഇളംചൂടിൽ നിന്നും എന്റെ കുട്ടനെ മോചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, അവൾ പതുക്കെ മുഖമുയർത്തി.
ആ നനഞ്ഞ ചുണ്ടുകളിൽ പക്ഷെ ഒരു ചിരിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. വല്ലാത്തൊരു ഗൗരവത്തോടെ അവൾ എന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു:
ith oru thavana post cheytha part aan .entho technical issue aanenn thonnunnu….