കുറച്ചുനേരം ആ മുറിയിൽ വലിയൊരു പ്രകമ്പനമായിരുന്നു.
പൊടിപടലങ്ങൾ അടങ്ങിയപ്പോൾ, നിലത്തുവീണുകിടക്കുന്ന തക്ഷകനെയും നാഗികയെയും, അവർക്ക് നടുവിലായി യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവുമില്ലാതെ മരണദേവതകളെപ്പോലെ നിൽക്കുന്ന ആമിയെയും നിധിയെയും കണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടിപ്പോയി.
ഞാനും സച്ചിനും രാഹുലും, എന്തിന് റോസും കൃതികയും വരെ കല്ലിച്ചതുപോലെ നിന്നുപോയി.
അവരുടെ ആ മാന്ത്രിക നീക്കങ്ങൾ, ആ അമാനുഷിക ശക്തി… അതൊക്കെ ഒരു അത്ഭുതം പോലെ നോക്കിനിൽക്കാനേ ഞങ്ങൾക്ക് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ! ഞങ്ങൾ ഈ ഒരാഴ്ച ചോരയൊഴുക്കി നേടിയെടുത്ത ശക്തിയൊന്നും ഇവരുടെ കാൽക്കീഴിൽ വെക്കാൻ പോലുമില്ലെന്ന് എനിക്ക് പൂർണ്ണമായും ബോധ്യമായി!
എന്റെ കൈകളിലെ ഇരുമ്പിന്റെ കരുത്തും ഞാൻ സഹിച്ച വേദനകളും ഈ അമാനുഷിക ശക്തികൾക്ക് മുന്നിൽ എത്ര നിസ്സാരമാണ്!
ആമിയുടെയും നിധിയുടെയും കാലുകൾക്ക് കീഴിലാണ് ഞാനിപ്പോഴും.
അവർക്ക് മുൻപിൽ ഞാൻ വീണ്ടും വെറുമൊരു ശൂന്യതയായി, ഒരു വേസ്റ്റ് ആയി മാറിയിരിക്കുന്നു എന്ന ചിന്ത എന്റെ തലച്ചോറിനെ വല്ലാതെ മരവിപ്പിച്ചു.
എന്റെ ഉള്ളിലെ അവസാനത്തെ വാശിയും അവിടെ കെട്ടടങ്ങുകയായിരുന്നു.
പെട്ടെന്ന്… എന്റെ ആ വല്ലാത്ത നിരാശയുടെയും ശൂന്യതയുടെയും നിമിഷത്തിൽ, മുകളിലെ ആ വലിയ ക്രിസ്റ്റൽ മേൽക്കൂരയിൽ നിന്നും ഭയാനകമായ ഒരു പൊട്ടിത്തെറിയുടെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി!
എല്ലാവരും ഞെട്ടി മുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ മേൽക്കൂരയിൽ ഉറപ്പിച്ചുവെച്ചിരുന്ന ആ ഭീമാകാരമായ ഊർജ്ജസ്രോതസ്സായ… രുധിരമണി… അത് വലിയൊരു ശബ്ദത്തോടെ അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിന്നും അടർന്നുമാറി!
ഓരോ തവണയും കഥയുടെ റേഞ്ച് തന്നെ മാറിപ്പോകുന്നു 🗿💥
എന്താ പറയണ്ടേ എന്ന് പറയാൻ പറ്റുന്നില്ല 🙏🏾🥰
പ്രിയ കാവൽക്കാര
നിഘണ്ടുവിലെ വർണനീയമായ മുഴുവൻ അക്ഷരങ്ങളും മതിയായെന്ന് വരില്ല നിന്നെ അഭിനന്ദിക്കാൻ
അത്രയും മനോഹരം
വളരെ വളരെ വളരെ അപൂർവമായ നാഗമാണിക്യം പോലെ തന്നെ
petten thanne next part kittanam
avan nthe patti
chekkan marichoo 🥲 illairikum
waiting❣️❣️