നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 23 [കാവൽക്കാരൻ] 356

 

ആരുമൊന്ന് ശ്വാസമെടുക്കുന്നതിന് മുൻപ്, ചോരയുടെ നിറമുള്ള ഒരു വാൽനക്ഷത്രം കണക്കെ അത് താഴേക്ക് പാഞ്ഞു വന്നു. അതിന്റെ ലക്ഷ്യം മറ്റാരുമായിരുന്നില്ല… ഞാൻ തന്നെയായിരുന്നു!

 

ഏതോ കാന്തികശക്തിയാൽ വലിച്ചെടുക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ വായുവിനെ കീറിമുറിച്ച് പാഞ്ഞുവന്ന ആ മാന്ത്രിക രത്നം നേരെ വന്ന് പതിച്ചത് എന്റെ നെറ്റിത്തടത്തിലായിരുന്നു!

 

നെറ്റിയിൽ തറച്ചതും എന്റെ ജീവൻ പറിഞ്ഞുപോകുന്നതുപോലൊരു കൊടുംവേദന എന്നിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു! ഇരുമ്പ് ഉരുക്കിയൊഴിച്ചതുപോലെ ആ ചുവന്ന രത്നം എന്റെ മാംസത്തിലേക്ക്, എന്റെ തലയോട്ടിയിലേക്ക് ചൂഴ്ന്നിറങ്ങി ഒട്ടിപ്പിടിച്ചു. ഒരൊറ്റ നിമിഷം… ആ ഭീമാകാരമായ കളരിയിലെ അന്തരീക്ഷം ഒന്നാകെ മാറിമറിഞ്ഞു. ഭൂമി പിളരുന്നതുപോലൊരു പ്രകമ്പനം അവിടെയുണ്ടായി! എന്നിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് തെറിച്ച അതിശക്തമായ ചുവന്ന ഊർജ്ജതരംഗങ്ങളിൽപ്പെട്ട് സച്ചിനും രാഹുലും, എന്തിന് തങ്ങളുടെ മാന്ത്രിക മോതിരങ്ങളുടെ അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്ന ആമിയും നിധിയും വരെ കാറ്റിൽ പറക്കുന്ന കരിയിലകൾ പോലെ പുറക്കോട്ട് തെറിച്ചുപോയി!

 

മുറിയിലെ താപനില പൊടുന്നനെ ഉയർന്നു. ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന ചൂടുള്ള കാറ്റ് ആ കളരിയിലാകെ കൊടുങ്കാറ്റ് പോലെ ആഞ്ഞുവീശി. എന്റെ നെറ്റിയിലെ ആ രുധിരമണിയിൽ നിന്നും പ്രവഹിച്ച വെളിച്ചം അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന സകല മാന്ത്രിക പ്രകാശങ്ങളെയും ഒറ്റയടിക്ക് നിഷ്പ്രഭമാക്കി. ആമിയുടെയും നിധിയുടെയും വിരലുകളിലെ മോതിരങ്ങളുടെ വെളിച്ചം പോലും ആ രക്തവർണ്ണത്തിന് മുന്നിൽ മങ്ങിപ്പോയി.

The Author

കാവൽക്കാരൻ

"വരികളിൽ മറഞ്ഞൊരു നിഴൽ... "--കാവൽക്കാരൻ

36 Comments

Add a Comment
  1. ഓരോ തവണയും കഥയുടെ റേഞ്ച് തന്നെ മാറിപ്പോകുന്നു 🗿💥

  2. എന്താ പറയണ്ടേ എന്ന് പറയാൻ പറ്റുന്നില്ല 🙏🏾🥰

  3. പ്രിയ കാവൽക്കാര
    നിഘണ്ടുവിലെ വർണനീയമായ മുഴുവൻ അക്ഷരങ്ങളും മതിയായെന്ന് വരില്ല നിന്നെ അഭിനന്ദിക്കാൻ
    അത്രയും മനോഹരം
    വളരെ വളരെ വളരെ അപൂർവമായ നാഗമാണിക്യം പോലെ തന്നെ

  4. petten thanne next part kittanam
    avan nthe patti
    chekkan marichoo 🥲 illairikum
    waiting❣️❣️

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *