നിലത്തുവീണുകിടന്ന എന്റെ കറുത്ത വാൾ ഒരു ജീവനുള്ള മൃഗത്തെപ്പോലെ വായുവിലൂടെ പാറിവന്ന് എന്റെ വലതുകയ്യിൽ മുറുകി!
എന്റെ ശരീരമാകെ സിരകളിലൂടെ തീ തുപ്പുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. വേദനകൾ മാഞ്ഞുപോയി, പകരം പ്രപഞ്ചത്തെ മുഴുവൻ നശിപ്പിക്കാൻ പോന്ന വല്ലാത്തൊരു വന്യമായ കരുത്ത് എന്നിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. ഞാൻ പതുക്കെ തലയുയർത്തി എന്റെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. എന്റെ കൃഷ്ണമണികൾ പൂർണ്ണമായും രക്തവർണ്ണമായി മാറിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
ഈ കാഴ്ചയെല്ലാം കണ്ട് നിൽക്കുന്ന സാക്ഷാൽ മാനസയുടെ മുഖം എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. എക്കാലത്തും അധികാരത്തിന്റെ അഹങ്കാരം മാത്രം നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന, എന്തിനെയും പുച്ഛത്തോടെ മാത്രം നോക്കിക്കണ്ടിരുന്ന ആ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ എന്താണെന്നോ? വിശ്വസിക്കാൻ കഴിയാത്ത വലിയൊരു ഞെട്ടലും ഭയവും! അവരുടെ ചുണ്ടുകൾ വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു
അവർക്ക് ഭയം തോന്നാൻ കാരണം ആ ചെറിയ കഷണം നഷ്ടപ്പെട്ടതുകൊണ്ടായിരുന്നില്ല.
ശിവന്റെ കൊടുംശക്തിയായ നാഗമാണിക്യത്തിൽ നിന്നും അടർത്തിയെടുത്ത രുധിരമണിയുടെ ഒരു ചെറിയ തരി പോലും സ്വന്തം ശരീരത്തിലേക്ക് ആവാഹിക്കാൻ ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനും കഴിയില്ല!
അങ്ങനെ എപ്പോഴെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ, ആ ഊർജ്ജം താങ്ങാനാവാതെ ആ മനുഷ്യന്റെ മാംസവും അസ്ഥികളും ആ നിമിഷം തന്നെ കത്തിച്ചാമ്പലാകേണ്ടതാണ്. എന്നാൽ ഇവിടെ… ആ മാന്ത്രിക രത്നത്തിന്റെ അംശം എന്റെ നെറ്റിയിൽ വെറുമൊരു തിലകം പോലെ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നു!
ഓരോ തവണയും കഥയുടെ റേഞ്ച് തന്നെ മാറിപ്പോകുന്നു 🗿💥
എന്താ പറയണ്ടേ എന്ന് പറയാൻ പറ്റുന്നില്ല 🙏🏾🥰
പ്രിയ കാവൽക്കാര
നിഘണ്ടുവിലെ വർണനീയമായ മുഴുവൻ അക്ഷരങ്ങളും മതിയായെന്ന് വരില്ല നിന്നെ അഭിനന്ദിക്കാൻ
അത്രയും മനോഹരം
വളരെ വളരെ വളരെ അപൂർവമായ നാഗമാണിക്യം പോലെ തന്നെ
petten thanne next part kittanam
avan nthe patti
chekkan marichoo 🥲 illairikum
waiting❣️❣️