എന്റെ പുരികങ്ങൾ സംശയം കൊണ്ട് ചുളിഞ്ഞു.
കഴിഞ്ഞ അഞ്ചു ദിവസങ്ങളായി ഈ പരിശീലന മുറിയുടെ പരിസരത്തേക്ക് പോലും ആരും വരാറില്ലായിരുന്നു. പുരുഷന്മാരുടെ പരിശീലനം തക്ഷകന്റെ മാത്രം സാമ്രാജ്യമാണ്. അവിടെ എന്ത് നടക്കുന്നുവെന്ന് പുറത്തുള്ള ആരും അറിയാറുമില്ല. എന്നിട്ടിപ്പോൾ ഈ ആറാം ദിവസത്തെ നിർണ്ണായക പോരാട്ടത്തിന് മുൻപ് ഇവരെല്ലാവരും കൂടി എന്തിനാണ് ഇങ്ങോട്ട് വന്നിരിക്കുന്നത്?
എന്റെ നോട്ടം നേരെ ചെന്നുവീണത് ആമിയുടെയും നിധിയുടെയും മുഖത്താണ്.
കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിലെ ആ വിളർച്ച ഇപ്പോഴും അവരുടെ മുഖത്തുണ്ടെങ്കിലും, അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ എന്തൊക്കെയോ വികാരങ്ങൾ തിളച്ചു മറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒരുപക്ഷെ എന്നെ തക്ഷകൻ ഇന്ന് കൊന്നുകളയുമോ എന്ന ഭയമായിരിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ ഈ വലിയ പോരാട്ടം കാണാനുള്ള ആകാംക്ഷയായിരിക്കാം.
റോസും കൃതികയും ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് പേടിയോടെയാണ് എന്നെ നോക്കുന്നത്.
എന്നാൽ എന്റെ മുഖത്ത് യാതൊരു ഭാവമാറ്റവുമില്ലായിരുന്നു. രുധിരമണി എന്റെ ഹൃദയത്തെ അത്രത്തോളം കല്ലാക്കി മാറ്റിയിരുന്നല്ലോ.
മാനസ പതുക്കെ നടന്ന് ഞങ്ങൾക്ക് മുന്നിലായി വന്നു നിന്നു. അവരുടെ മുഖത്ത് ഒരു നേരിയ പുഞ്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ആ കണ്ണുകൾക്ക് ആയിരം വാളുകളുടെ മൂർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു. അവർ ഞങ്ങളെ മൂന്നുപേരെയും, പ്രത്യേകിച്ച് എന്നെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി.
എന്റെ ശരീരത്തിലെ മാറ്റങ്ങളും കണ്ണുകളിലെ ആ വന്യമായ തണുപ്പും അവർ പെട്ടെന്ന് തന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ഓരോ തവണയും കഥയുടെ റേഞ്ച് തന്നെ മാറിപ്പോകുന്നു 🗿💥
എന്താ പറയണ്ടേ എന്ന് പറയാൻ പറ്റുന്നില്ല 🙏🏾🥰
പ്രിയ കാവൽക്കാര
നിഘണ്ടുവിലെ വർണനീയമായ മുഴുവൻ അക്ഷരങ്ങളും മതിയായെന്ന് വരില്ല നിന്നെ അഭിനന്ദിക്കാൻ
അത്രയും മനോഹരം
വളരെ വളരെ വളരെ അപൂർവമായ നാഗമാണിക്യം പോലെ തന്നെ
petten thanne next part kittanam
avan nthe patti
chekkan marichoo 🥲 illairikum
waiting❣️❣️