ആ അടിയുടെ ആഘാതത്തിൽ എന്റെ വാരിയെല്ലുകൾ ഒന്നാകെ നുറുങ്ങിയതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. വായുവിൽ വട്ടം കറങ്ങി, വലിയൊരു ശബ്ദത്തോടെ ഞാൻ ആ ചുവന്ന മണ്ണിലേക്ക് മുഖമടിച്ച് വീണു. നിലത്ത് വീണയുടനെ എന്റെ നെഞ്ചിലൊരു കൊളുത്തിവലിക്കുന്ന വേദനയുണ്ടായി, അടുത്ത നിമിഷം എന്റെ വായിൽ നിന്നും ചൂടുള്ള ചോര മണ്ണിലേക്ക് കുതിച്ചൊഴുകി. എന്റെ ജീവനായ ആ കറുത്ത വാൾ പിടിവിട്ട് എങ്ങോട്ടോ തെറിച്ചുപോയിരുന്നു.
ചുമച്ചുകൊണ്ട്, മണ്ണും ചോരയും കലർന്ന മുഖം പതുക്കെ ഉയർത്തി ഞാൻ മാനസയെ നോക്കി. എന്നെ ഒരൊറ്റയടിക്ക് നിലംപരിശാക്കിയ ആ സംഹാരരൂപത്തിന്റെ കണ്ണുകളിൽ വിജയത്തിന്റെ വന്യതയും ആവേശവുമൊക്കെ കാണാമെന്ന പ്രതീക്ഷയിലായിരുന്നു ഞാൻ.
പക്ഷേ… അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച എന്നെ ശരിക്കും അപമാനിക്കുന്നതായിരുന്നു!
അവളുടെ മുഖത്ത് യുദ്ധത്തിന്റെ യാതൊരു ഗൗരവവുമില്ല! എന്നെ പഞ്ഞിക്കിട്ടതിന്റെ യാതൊരു ആവേശവും ആ കണ്ണുകളിലില്ല. പകരം, താൻ പ്രതീക്ഷിച്ചത്ര നിലവാരമില്ലാത്ത ഒരു കളിപ്പാട്ടം കിട്ടിയ കൊച്ചുകുട്ടിയെപ്പോലെ, വലിയൊരു നിരാശയോടെ അവൾ എന്നെ നോക്കി ചിറി കോട്ടുകയായിരുന്നു! “ഇത്രയേ ഉള്ളൂ നിന്റെയീ പ്രകടനം?” എന്ന് ചോദിക്കുന്നതുപോലെ വല്ലാത്തൊരു പുച്ഛം നിറഞ്ഞ ഭാവം.
ഇങ്ങനെയൊരു പ്രതികരണം ഞാൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. അവളെന്നെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ കളിയാക്കുകയായിരുന്നു.
അവളുടെ ആ പുച്ഛം എന്നിലെ ഈഗോയെ വീണ്ടും ആളിക്കത്തിച്ചു. ഞാൻ തോൽവി സമ്മതിക്കാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. ചോര തുടച്ചുമാറ്റി, മണ്ണിൽ കുത്തി ഞാൻ വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റു. തെറിച്ചുവീണ വാൾ വേഗത്തിൽ കയ്യിലെടുത്തു. നെറ്റിയിലെ രുധിരമണിയിൽ നിന്നും അവസാന തുള്ളി ശക്തിയും വലിച്ചെടുത്ത് ഒരലർച്ചയോടെ ഞാൻ വീണ്ടും അവൾക്ക് നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു. ഇത്തവണ സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത്, വായുവിൽ വെട്ടിത്തിരിഞ്ഞ് പല കോണുകളിൽ നിന്നും ഞാൻ അവളെ തുടർച്ചയായി ആക്രമിച്ചു. ചുറ്റും കാറ്റിന്റെ ചുഴികൾ സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ വാൾ അവൾക്ക് നേരെ പാറിനടന്നു.
ഓരോ തവണയും കഥയുടെ റേഞ്ച് തന്നെ മാറിപ്പോകുന്നു 🗿💥
എന്താ പറയണ്ടേ എന്ന് പറയാൻ പറ്റുന്നില്ല 🙏🏾🥰
പ്രിയ കാവൽക്കാര
നിഘണ്ടുവിലെ വർണനീയമായ മുഴുവൻ അക്ഷരങ്ങളും മതിയായെന്ന് വരില്ല നിന്നെ അഭിനന്ദിക്കാൻ
അത്രയും മനോഹരം
വളരെ വളരെ വളരെ അപൂർവമായ നാഗമാണിക്യം പോലെ തന്നെ
petten thanne next part kittanam
avan nthe patti
chekkan marichoo 🥲 illairikum
waiting❣️❣️