നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 24 [കാവൽക്കാരൻ] 84

​മഴയുടെ ഇരമ്പലും കാറ്റിന്റെ മൂളലും ആ മുറിയിൽ പശ്ചാത്തല സംഗീതം പോലെ മുഴങ്ങിനിൽക്കെ, വളരെ ശാന്തവും എന്നാൽ മുറിയിലുള്ള എല്ലാവരുടെയും നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂട്ടുന്നതുമായ ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദത്തിൽ മാനസ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി…

“ഇതെല്ലാം തുടങ്ങിയത് ഇന്നോ ഇന്നലെയോ അല്ല …”

മാനസയുടെ കണ്ണുകൾ ആ മഴപ്പാതിരയിലും ജ്വലിച്ചു നിന്നു.

“ആയിരങ്ങളായ വർഷങ്ങൾക്കും മുൻപ്… സാക്ഷാൽ ഭഗവാൻ പരമശിവനിൽ നിന്നുമാണ് ഇതിന്റെയെല്ലാം തുടക്കം!”

ആ പേരു കേട്ടതും മുറിയിലുള്ള എല്ലാവരിലും ഭക്തിയും ഭയവും കലർന്ന ഒരു വിറയലുണ്ടായി. എന്റെ നെറ്റിയിലെ രുധിരമണിയുടെ അംശം ആ പേര് കേട്ടപ്പോൾ നേരിയ തോതിൽ ഒന്ന് സ്പന്ദിച്ചതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി.

ഞാൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് മാനസയെത്തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.

അവർ തുടർന്നു:

“മഞ്ഞുമൂടിയ കൈലാസ കൊടുമുടിയിൽ, കാലങ്ങളെയും സമയത്തെയും നിശ്ചലമാക്കിക്കൊണ്ട് മഹാദേവൻ ഘോരമായ തപസ്സനുഷ്ഠിച്ച ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു.

ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ നീണ്ട ആ ധ്യാനത്തിൽ, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ താളത്തിനൊത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിലെ ഊർജ്ജം തിളച്ചുമറിയുകയായിരുന്നു. ആ മഹാതപസ്സിന്റെ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ, സാക്ഷാൽ കൈലാസനാഥന്റെ തപസ്സഗ്നിയിൽ നിന്നും, ആ മൂന്നാം കണ്ണിന്റെ അതിതീവ്രമായ ഊർജ്ജത്തിൽ നിന്നും, ഈ അണ്ഡകടാഹത്തെ മുഴുവൻ സൃഷ്ടിക്കാനും ഒപ്പം നിമിഷനേരം കൊണ്ട് ഭസ്മമാക്കാനും കഴിയുന്ന അതിഭീകരമായ രണ്ട് കൊടും ശക്തികൾക്ക് രൂപംകൊണ്ടു!”